Είναι 3 νταλικέρηδες. Ο ένας με μαυρισμένο μάτι, ο άλλος με διάφορες
μελανιές και ο τρίτος με επιδέσμους σε όλο το σώμα του. Λέει ο πρώτος:
- Α, ρε παιδιά, καλό το τιμόνι, δε λέω αλλά με κάνει να αποκτάω κάτι
συνήθειες, άλλο πράμα. Να, προχθές για παράδειγμα που γύρισα από ένα μεγάλο
ταξίδι -Ιταλία είχα πάει- μπαίνω σπίτι, δυο βδομάδες έλειπα, πιάνω τη
γυναίκα μου, τη βάζω κάτω, τις αλλάζω τα πετρέλαια.... και μετά τι λέτε ότι
κάνω; να μα τη παναγία, πιάνω ένα χαρτονόμισμα των 50ευρω και το ακουμπάω
στο κομοδίνο. Με το που το βλέπει αυτό η γυναίκα μου, αφήστε, μου ρίχνει μια
μπουνιά, είδα τον ουρανό σφοντύλι!!!
- Κοίτα, λέει ο δεύτερος, που και εγώ είχα μια παρόμοια εμπειρία. Ακούστε
τώρα να δείτε!! Γυρνάω σπίτι -έλειπα 5 βδομάδες, είχα πάει Λονδίνο- βλέπω τη
γυναίκα μου, την πιάνω τη βάζω κάτω, την ξεσκίζω. Και εκεί που τελειώνω,
βγάζω από την τσέπη του παντελονιού ένα 50άρικο και το δίνω στη γυναίκα
μου. Εδώ όμως σας θέλω. Τι κάνει αυτή; Μου δίνει ρέστα 15 ευρώ η τσούλα.
Έγινε της πουτάνας σπίτι.... Εξ' ου και οι μελανιές...
- Ρε παιδιά, να μα τη πίστη μου, δεν θα με πιστέψετε τι μου συνέβη εμένα.
Γυρίζω σπίτι μου, βλέπω τη γυναίκα μου -έλειπα 3 μήνες, υπερατλαντικό ταξίδι
έκανα- τη βάζω κάτω, της άλλαξα τον αδόξαστο. Εκεί που πηδιόμασταν χτυπάει
το κουδούνι. "Αμάν!!", μου λέει, "ο άντρας μου!! Πέσε απ' το μπαλκόνι!!".
Και τι κάνω εγώ; Πέφτω!
