Επιστροφή από Βαρκελώνη! Δυστυχώς

Πήγα σε όλα τα μέρη που προανέφεραν οι συμφορουμίτες εκτός από το λόφο Ντιμπιντάμπο. έβγαλα απίστευτες φωτογραφίες(τις οποίες δεν θα δείτε ούτε εσείς ούτε εγώ αφού η memory card της φωτογραφικής βρίσκεται κάτω από τον κυλιόμενο διάδρομο του ενυδρείου), είδα απίστευτα μέρη και ψάχνω να βρω εργοτάξιο να πάω να δουλέψω εκεί. Οι Ισπανίδες όλα τα λεφτά! Λίγο έλειψε να έχουμε διπλωματικό επεισόδιο με τις γυναίκες της παρέας καθώς κοντέψαμε να στραβολεμιάσουμε από το κοιταγμα.
Δεν ξέρω από που να πρωτοαρχίσω.
Θα τα γράψω με τη σειρά που μου έκαναν εντύπωση.
Αρχικά όλη η πόλη έχει απίστευτα κτίρια με την πρωτοκαθεδρία σε ομορφιά αυτά που έφτιαξε ο Gaudi, ο οποίος έδωσε άλλο νόημα στην έννοια της εφαρμογής της αρχιτεκτονικής.
Είχε τεράστιους δρόμους με μεγάλους πεζόδρομους τίγκα στον ισπανικό πλάτανο που προσφέραν απίστευτη σκιά και σε προδιάθεταν να λιώσεις στο περπάτημα(όπως και έγινε-3 φουσκάλες στα πόδια).
Η όλη ατμόσφαιρα της πόλης ήταν καθαρή και μαζί με τον χαλαρό ρυθμό των καταλανών σου έδινε την ελπίδα ότι όντως μπορεί μια μεγαλούπολη να μεταλαχτεί σε κάτι όμορφο που να σου προσφέρει υψηλή ποιότητα ζωής.
Για τις ισπανίδες να μην ξαναπώ, δεν χρειάζεται!
Καμπ νου : τι να λέμε τώρα! Με το που πάτησα το πόδι μου στον αγωνιστικό χώρο ανατρίχιασα, ίσως και να έφυγε κάποιο δάκρυ. Εδώ ανατρίχιασε και η υπόλοιπη παρέα που ακόμα δεν έχουν πειστεί πως η μπάλλα είναι τελείως στρογγυλή και δεν έχει καμία γωνία.
Από φαγητό ότι κι αν έφαγα μου άρεσε, ειδικά τα τάπας. Αυτό που με έστειλε αδιάβαστο σε γέυση ήταν η σανγκριά η κίτρινη(sangria cavas), η οπόια γίνεται από σαμπανιζέ άσπρο κρασί, άλλη αίσθηση!
Η όλη αίσθηση που μου ερχόταν ήταν ότι αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν να ζήσουν και η πόλη τους προσφέρει απλόχερα τις χαρές της. Σίγουρα αξιοποίησαν στο έπακρο την Ολυμπιάδα του 92.
Κάποια αρνητικά που αφορούσαν την βραδυνή διασκέδαση (με πολύ δυσκολία έβρισκες κάποιο μπαρ της προκοπής και τα κλαμπ τους ήταν άθλια) και η ακρίβεια στα μουσεία (2,5 ευρώ π.χ. για να ανέβεις στη Sangrada Famiglia με το ασανσερ) και το νερό (βρήκαμε από 0,50 έως 1,60 το μπουκαλάκι των 330 ml) σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να επισκιάσουν το πόσο καλά περάσαμε.
Σίγουρα θα επιστρέψω στην πόλη και σίγουρα με μηχανή. Α! και τώρα που το θυμήθηκα είδα και 2 Έλληνες με Vara και GS, μπράβο στα παιδιά, δυστυχώς τους πέτυχα στο λεωφορείο και δεν έμαθα τίποτα για το ταξίδι τους.
Οδηγίες προς τους επόμενους που θα θελήσουν να πάνε:
1) Τα μέρη που έχουν γραφτεί παραπάνω είναι must see εκτός από το ενυδρείο (αν έχεις ξαναεπισκεφθεί κάποιο), επιπλέον πολύ καλό και ενδιαφέρον είναι το μουσείο ιστορίας της Καταλωνίας αλλά και το Magic Fountain
2) Δεν χρειάζεται οι μεταφορές να γίνονται με το μετρό, καθώς τα λεωφορέια σου επιτρέπουν να βλέπεις την πόλη και δεν έχει κίνηση
3) Ετοιμάσου σε κάθε γωνιά να ανακαλύπτεις όμορφα πράγματα, το οποίο σε κάνει να περπατάς όλη την ημέρα
4) Ρώτα από την πρώτη μέρα τους ντόπιους για καλά μαγαζιά για φαγητό και ποτό
5) Προσπάθησε να συνδυάσεις τις μέρες που θα πας με κάποια καλή συναυλία (ειδικά αν είναι στο Καμπ νου)
6) Βρες δωμάτιο-διαμέρισμα κοντά στην Placa Catalunya καθώς θα έχεις πρόσβαση εύκολα και γρήγορα σε πάρα πολλά μέρη.