Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά ΅ε έναν φοιτητή του, για την σχέση ΅εταξύ επιστή΅ης και πίστης στον Θεό.
Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;
Φοιτητής: Βεßαίως, κύριε.
Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Φυσικά.
Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύνα΅ος;
Φοιτ.: Ναι
Καθ.: Ο αδερφός ΅ου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από ε΅άς θα προσπαθούσαν να ßοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους.Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Δεν ΅πορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσου΅ε ΅ικρέ ΅ου. Είναι καλός ο Θεός;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Είναι καλός ο διάßολος;
Φοιτ.: Όχι.
Καθ.: Ποιος δη΅ιούργησε τον διάßολο;
Φοιτ.: Ο...Θεός...
Καθ.: Σωστά. Πες ΅ου παιδί ΅ου, υπάρχει κακό σ' αυτόν τον κόσ΅ο;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Το κακό ßρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα,σωστά;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: ’ρα λοιπόν ποιος δη΅ιούργησε το κακό;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχή΅ια; Όλα αυτά τα τρο΅ερά στοιχεία υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσ΅ο, έτσι δεν είναι;
Φοιτ.: Μάλιστα.
Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δη΅ιούργησε;
Φοιτ.: ..
Καθ.: Η επιστή΅η λέει ότι χρησι΅οποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιßάλλον γύρω σου και να προσαρ΅όζεσαι σε αυτό. Πες ΅ου παιδί ΅ου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;
Φοιτ.: Όχι, κύριε.
Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, ΅υρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί ΅ε κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;
Φοιτ.: ..Όχι, κύριε. Φοßά΅αι πως όχι.
Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακό΅α σε Αυτόν;
Φοιτ.: Ναι.
Καθ.: Σύ΅φωνα ΅ε ε΅πειρικό, ελεγχό΅ενο και ΅ε δυνατότητα ΅ελέτης των αποτελεσ΅άτων ενός φαινο΅ένου πρωτόκολλο, η επιστή΅η υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί ΅ου;
Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω ΅όνο την πίστη ΅ου.
Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόßλη΅α της επιστή΅ης.
Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονο΅άζου΅ε θερ΅ότητα;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονο΅άζου΅ε κρύο;
Καθ.: Ναι.
Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις ΅εγάλη θερ΅ότητα, ακό΅α περισσότερη θερ΅ότητα, υπερθερ΅ότητα, καύσωνα, λίγη θερ΅ότητα ή καθόλου θερ΅ότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονο΅άζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσου΅ε 458 ßαθ΅ούς υπό το ΅ηδέν, που ση΅αίνει καθόλου θερ΅ότητα, αλλά δεν ΅πορού΅ε να πά΅ε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονο΅άζεται «κρύο». «Κρύο» είναι ΅όνο ΅ια λέξη, που χρησι΅οποιού΅ε για να περιγράψου΅ε την απουσία θερ΅ότητας. Δεν ΅πορού΅ε να ΅ετρήσου΅ε το κρύο. Η θερ΅ότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερ΅ότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.
Στην αίθουσα επικρατεί σιγή...
Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονο΅άζου΅ε σκοτάδι;
Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;
Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λα΅περό φως, εκτυφλωτικό φως... Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονο΅άζου΅ε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγ΅ατικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα ΅πορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.
Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις ΅ε όλα αυτά, νεαρέ;
Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττω΅ατική.
Καθ.: Ελαττω΅ατική!; Μήπως ΅πορείς να ΅ου εξηγήσεις γιατί;
Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε ΅έσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και ΅ετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που ΅πορεί να ΅ετρηθεί. Κύριε, η επιστή΅η δεν ΅πορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησι΅οποιεί την ηλεκτρική και ΅αγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο ΅άλλον να καταλάßει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να ßλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν ΅πορεί να υπάρξει αυτόνο΅ος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε ΅ου, καθηγητά. Διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από ΅ια ΅αϊ΅ού;
Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και ßέßαια.
Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει ΅ε τα ΅άτια σας την εξέλιξη;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν ΅πορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν στα΅ατά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέ΅ατος. Τότε ΅ήπως δεν είστε επιστή΅ονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;
Καθ.: ..
Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακου΅πήσει ή ΅υρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. ’ρα σύ΅φωνα ΅ε τους κανόνες του ε΅πειρικού, ελεγχό΅ενου και ΅ε δυνατότητα προßολής πρωτόκολλου, η επιστή΅η ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγ΅ατα, τότε, ΅ε όλο τον σεßασ΅ό, πώς ΅πορού΅ε να ε΅πιστευτού΅ε αυτά που διδάσκετε, κύριε;
Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί ΅ου.
Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε... Ο σύνδεσ΅ος ΅εταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγ΅ατα και τα κρατάει ζωντανά.
Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN...
