Στον τελευταίο ανεφοδιασμό γέμισα επί πλέον και ένα τετράλιτρο δοχείο (αυτά του απεσταγμένου νερού), το έκλεισα καλά, το έβαλα σε μια νάϋλον τσάντα την οποία έδεσα κι αυτή καλά, το έβαλα στη βαλίτσα και το κουβαλούσα συνέχεια μαζί μου. Είχα σκοπό να αφήσω τη μηχανή να μείνει για να δω πόσα χλμ ακριβώς διανύω και έτσι έκανα.
Εντάξει αυτό δεν είναι ασφαλές. Δεν το κουβεντιάζουμε.
Υπάρχουν κατασκευές που χρησιμεύουν για αυτό το λόγο. Είναι πλαστικές και αρκετά ακριβές.
Λόγος για να πάρεις εφεδρικό δοχείο ; να μάτσο λόγοι. Φύγε για ορεινή χωμάτινη στη κεντρική Ελλάδα και θα δείς. Σκηνές "οι δρόμοι της Ανατολής" θα ζήσεις και θα σου γεμίζουν από μπιτόνια τη διψασμένη σου οι τυροκόμοι στα Άγραφα. Και να εύχεσαι να έχουν. Άσε που μπορεί να φάς την ίδια πίκρα και σε ορεινά της Ροδόπης.
Βέβαια άμα κινείσαι εντός Ελλάδας σε ασφάλτινο δίκτυο δεν υπάρχει καμία απολύτως ανάγκη ακόμα και με πάπια να είσαι.
Και άν κάποιος σκεφτεί ιδιοκατασκευή πάντα από την πλευρά της αλυσίδας και όχι της εξάτμισης. Και με βαλβίδα εξαέρωσης δοχείου.