Hellas Transalp Forum
Για τον οδηγό => Ταξίδια - Συναντήσεις => Τα ταξιδιωτικά σας (αφήγηση, φωτογραφίες, πληροφορίες) => Topic started by: apnea_xaos on Τετάρτη 11 Ιούνιος 2008, 18:04:23 μμ
-
καλημερα παιδες,
χτες το βραδυ γυρισα απο ενα 6ημερο στην Πολη (φυσικα με την ΤΑ).
και επειδη στην Παργα με ρωτησαν αρκετα ατομα γι'αυτο το ταξιδι θα σας παραθεσω ενα οδοιπορικο (που θα περιλαμβανει τιμες, διαδρομες, φωτο κτλ) για να σας διαφωτησω πληρως!
η συνεχεια ομως αυριο... γιατι θελει λιγη προετοιμασια!
-
καλημερα παιδες,
χτες το βραδυ γυρισα απο ενα 6ημερο στην Πολη (φυσικα με την ΤΑ).
και επειδη στην Παργα με ρωτησαν αρκετα ατομα γι'αυτο το ταξιδι θα σας παραθεσω ενα οδοιπορικο (που θα περιλαμβανει τιμες, διαδρομες, φωτο κτλ) για να σας διαφωτησω πληρως!
η συνεχεια ομως αυριο... γιατι θελει λιγη προετοιμασια!
Γρήγορα! Γράψε όσο πιο πολλά μπορείς.
-
Για να δουμε τι λεει .....
Περιμενω γιατι μου εχουν κατσει 2 μερη ή Βουλγαρια ή Τουρκια
φιλικα
-
Σωστός ο παίκτης... :eusa_clap:
Περιμένω και γω λεπτομέρειες. Ειδικά για τις κυκλοφοριακές συνθήκες !
-
Ειδικά για τις κυκλοφοριακές συνθήκες !
μεσα στην Πολη ΧΑΟΣ!!!!
παιδια δεν εχω ματαξαναδει πιο επικυνδυνους ταριφες!!!
εκαναν οτι γουσταρανε! πηδουσαν πανω απο πεζοδρομια απο νησιδες, πηγαιναν με τα 200 και συγχρονος επιναν και τσαι!
να φανταστειτε την μηχανη την χρησιμοποιησα μια φορα μεσα στην πολη και παραλιγο να εχουμε ατυχημα! αλλα σοβαρο ατυχημα, θα μας ειχε στειλει ο τυπος αδιαβαστους (ουτε και εγω δεν εχω καταλαβει ακομα τι ελιγμο εκανα για να τον αποφυγω)!!!!
στα παραλια πιο καλα...
-
Όταν πήγαμε πρόπερσι με τουριστικό γραφείο, ο οδηγός του πούλμαν έλεγε σοβαρά, ότι όποιος γονιός θέλει να απαλλαγεί από το παιδί του, του παίρνει μηχανάκι στην Πόλη....
Πάντως αν ταιριάσει να κάνουμε αυτή την εκδρομή, έχω ήδη αποκλείσει την χρήση της ΤΑ μέσα στην Πόλη.
-
Ωραιος ρε Μυτιληνιε.απο Α'ι'βαλι πηγες?περιμενουμε φωτος,και καποτε πρεπει να ανεβασω κι εγω τις δικες μου.Φοβερο Αιβαλι και Τσανακαλε.. 8)Οσο για τους δρομους και τους οδηγους δεν διαφερουμε και πολυ :'(Εντυπωση μου κανε με το που εφτασα στη Σμυρνη ειχε τρελη κινηση[ομονοια] και ολοι τα 'τουτου''παιζανε με την κορνα με στυλ δηλαδη..''μπιπ-μπιπ, προσεχε ειναι κι αλλος στο δρομο''στην αρχη τους κοιταζα περιεργα αλλα μετα επιασα το ρυθμο.Στη Πολη κι εγω μια φορα βγηκα με το ΤΑ προς Ταχιμ :eusa_naughty:μετα ομως εμαθα οτι στην ουσια απλα.. δεν υπαρχεις.Σε ολη τη διαδρομη ειδα μονο ενα δυο μηχανακια και το ενα παρκαρισμενο..Οσο για τους δρομους τους αρκετα καλοι και μπορω να πω οτι σχεδον ολοι τηρουσαν το οριο ταχυτητας,μονο ενα ΤΑ gr.προσπερναγε..
-
πηγα απο Δικελι που ειναι 50χλμ πιο κατω γιατι το καραβι το εχει Ελληνας και ειναι και κατα 15€ πιο φθηνα απο το Αιβαλι που το καραβακι το εχει Τουρκος.
-
Άντε Παναγιώτη, περιμένουμε κυρίως φωτό και εντυπώσεις!
Πάντα τέτοια σου εύχομαι!
ΥΓ: Είχες πάρει πάλι ούζο μαζί και έπαιζες με τους ξένους; ;D ;D
-
Όταν πήγαμε πρόπερσι με τουριστικό γραφείο, ο οδηγός του πούλμαν έλεγε σοβαρά, ότι όποιος γονιός θέλει να απαλλαγεί από το παιδί του, του παίρνει μηχανάκι στην Πόλη....
Πάντως αν ταιριάσει να κάνουμε αυτή την εκδρομή, έχω ήδη αποκλείσει την χρήση της ΤΑ μέσα στην Πόλη.
φανταστείτε οτι το '99 έκανα σχεδόν 450 χλμ με το ΤΑ 3βάλιτσο μέσα σε 2 μέρες... μόνο στην πόλη !
το 2005 καμιά 200ρια σε 3 ημέρες (αλλά είχα και ταξίδι για να βρω πίσω ελαστικό)
Πραγματικά είναι ανέκδοτο η κίνηση στους δρόμους. Καλύτερη επιλογή, φτάνεις νεκρή ώρα (υπάρχει ?)
και κλειδώνεις το μηχανάκι μέχρι να φύγεις.
Αρα καλύτερη επιλογή για ξενοδοχείο είναι στο Sultanahmet που είναι στη γειτονιά της Αγ.Σοφιας και έχεις τα περισσότερα
σε απόσταση ποδαράτου.
-
Για να δουμε τι λεει .....
Περιμενω γιατι μου εχουν κατσει 2 μερη ή Βουλγαρια ή Τουρκια
φιλικα
Άσε. Βουλγαρία πήγα πέρυσι. Δεν λέει και πολλά (εκτός του ότι είναι φτηνά). Με μερικές ώρες παραπάνω οδήγηση είσαι Ρουμανία που είναι χίλιες φορές πιο όμορφη χώρα (πράσινο, αρχιτεκτονική κλπ) και γεμάτη ιστορία (κάστρα, μνημεία κλπ) και εξευτελιστικά φτηνά (εκτός βουκουρεστίου). Ενδεικτικά: εμφιαλωμένο νερό από περίπτερο 0,10 €, μπύρα 500ml σε καφετέρια 0,80 €, φαΐ 3-4 €, δίκλινο 20€. Οι τιμές είναι πριν τρία χρόνια και όχι στο Βουκουρέστι.
Κωνσταντινούπολη με ενδιαφέρει αλλά έχω ηθικές αναστολές με τους τουρκαλάδες. Να τους αφήσω και λεφτά? Άσε που δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω όταν δω την Αγιά Σοφιά!
-
Κωνσταντινούπολη με ενδιαφέρει αλλά έχω ηθικές αναστολές με τους τουρκαλάδες. Να τους αφήσω και λεφτά? Άσε που δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω όταν δω την Αγιά Σοφιά!
Μιχάλη την ιστορία πρέπει να τη ζούμε... είτε μας αρέσει είτε όχι. Αλλιώς την παρακολουθούμε...
Φαντάζεσαι να γίνει ενας σεισμός και να πέσει η Αγ.Σοφιά...(μακριά...ξου ξου ) χωρίς να την έχεις δει ?
Φύγε όσο μπορείς.
-
Η Αγ. Σοφία είναι όντως εντυπωσιακή, σαν κτίσμα (αν και μέσα είναι απολύτως απογυμνωμένη). Αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση είναι ότι σε όλη την πόλη δεν έχει μείνει απολύτως τίποτα από τη βυζαντινή περίοδο. Όλα (κτίρια, ανάκτορα, τείχη, στάδια κλπ) έχουν αφανιστεί. Μια (μισοκατεστραμένη) κρήνη μόνο είχα δει και κάτι σκόρπιες πέτρες από τα παλιά τείχη! Το Φανάρι κρατάει ακόμα κάποιο χαρακτήρα.
-
Υπάρχουν τα εντυπωσιακά τείχη , το μοναδικό υδραγωγείο !!! και κάποια μικρότερα μνημεία.
Βέβαια δεν θα ήταν και εύκολο να συνυπάρχουν με μερικά εκατομμύρια κατοίκους ολα αυτά τα χρόνια...
-
Ναι ένα μέρος από το υδραγωγείο το είχαν κρατήσει γιατί το χρησιμοποιούσαν στη συνέχεια και οι ίδιοι!!
Και το περίεργο: στη σκεπαστή αγορά τους (μια μικρογραφία της είναι η αγορά των Χανίων) μιλάνε όλοι ελληνικά!
Είναι η μοναδική πόλη του εξωτερικού (από όσες έχω ταξιδέψει) που όταν πήγα, νόμιζα ότι...δεν είχα αλλάξει κράτος (δηλ. δεν είχα φύγει από την Ελλάδα). Ούτε στη Λευκωσία, αυτό το συναίσθημα! Πώς τα έχουμε καταφέρει έτσι εδώ, δεν ξέρω!
-
πηγα απο Δικελι που ειναι 50χλμ πιο κατω γιατι το καραβι το εχει Ελληνας και ειναι και κατα 15€ πιο φθηνα απο το Αιβαλι που το καραβακι το εχει Τουρκος.
Τι τιμές παίζουν άτομο και μοτο πήγαινε-έλα?
-
Καλημερα φιλοι μου,
Οπως προείπα σας παραθέτω ένα 5ημερο οδοιπορικό στην Κωνσταντινούπολη, τον κρυφό πόθο κάθε Έλληνα.
Τόπος αναχώρησης ήταν το πανέμορφο νησί τις Μυτιλήνης. Μετά από το σχετικό ψαχτηρι στο internet για ξενοδοχείο κατέληξα στο Adora hotel (http://www.adorahotel.com/ )ένα ξενοδοχείο το οποίο κόστισε 250€ για πέντε νύχτες. Με κάθε επιφύλαξη λοιπόν έκανα την κράτηση (που στην συνεχεια αποδειχτηκε ενα πολυ καλο ξενδοχειο με πολυ φιλικο προσωπικο που ηξερε Αγγλικα πολυ καθαρο, προσφατα ανακαινισμενο στην περιοχη του sultanahmet, μια περιοχη που κατα την γνωμη μου ηταν η καλυτερη διοτι ολα τα κυρια μνημεια ηταν πολυ κοντα με τα ποδια) και στην συνεχεία κατευθύνθηκα προς τον ταξιδιωτικό μου πράκτορα για να προμηθευτώ τα απαραίτητα εισιτήρια για το δρομολόγιο Μυτιλήνη- Δικελί (προτίμησα αυτό γιατί το καράβι το έχει Έλληνας και είναι και πολύ φθηνότερο το εισιτήριο) το κόστος λοιπόν ήταν 20€ ανά άτομο και 25€ η μηχανή όλα μετ’επιστροφης. Τελειώνοντας λοιπόν με τα των εισιτηρίων και με εμφανή τα σημάδια της χαράς κατευθύνθηκα προς το σπίτι μου έχοντας ήδη αρχίσει να σκέφτομαι και να σχεδιάζω το τι ετοιμασίες θα πρέπει να γίνουν ώστε να έρθει και αυτό το ταξίδι εις πέρας!
Η μεγάλη ημέρα της αναχώρησης έφτασε λοιπόν και μετά από τις απαραίτητες προετοιμασίες φτάσαμε στο τελωνείο της Μυτιλήνης στις 8 ακριβώς! Βέβαια χρειάστηκε να ξανάπαω σπίτι διότι μόλις έφτασα συνειδητοποίησα ότι όλα μου τα χαρτιά ήταν σπίτι! Ευτυχώς οι αποστάσεις είναι πολύ κοντινές και μετά από 10 λεπτά ήμασταν και πάλι έξω από το τελωνείο! Μετά τον απαραίτητο έλεγχο, συνειδητοποιώ ότι έχω κλειδώσει με λάθος λουκέτο το tank bag του οποίου το κλειδί έχω χάσει εδώ και πολύ καιρό! Ευτυχώς παραδίπλα από εκεί που είχα αφήσει την μηχανή ήταν ένα συνεργείο με κάτι εργάτες που έβαζαν μια τέντα στο τελωνείο και σε χρόνο ρεκόρ λύθηκε και αυτό το ευτράπελο με την βοήθεια ενός τροχού που είχε ένας εργάτης.(ο θεός να τον έχει καλά).
Αφού ξεπεράσαμε και αυτό το σοκ επιβιβαστήκαμε στο καράβι το οποίο έφευγε στις 9, και μετά το απαραίτητο δέσιμο της μηχανής ανεβήκαμε στο κατάστρωμα με σκοπό να απολαύσουμε το μιάμισης ώρας ταξίδι μας. Τα σημάδια της προσμονής για το τι θα συναντούσαμε ήταν εμφανή. Με την παρέα των γλαρών καθ’ολη την διάρκεια του ταξιδιού μας στις 10:40 φτάσαμε στο Δικελι και η πρώτο πράγμα που διαπιστώσαμε ήταν ότι αυτό το μέρος δεν ήταν σίγουρα Τουρκία αλλά Ελλάδα! Οι ομοιότητες ήταν εμφανείς, κάτι που μας έκανε να αισθανθούμε πολύ οικεία. Μετά από μια ώρα και τους απαραίτητους έλεγχους από το άψογο και πολύ φιλικό προσωπικό ασφάλειας (αστυνομία) του τελωνείου το οποίο ήξερε Ελληνικά παρακαλώ, κατευθυνθήκαμε στην πλησιέστερη τράπεζα προκείμενου να αλλάξουμε τα ευρουλακια μας με λίρες(ισοτιμία 1€ = 1,95YΤL) και να προμηθευτούμε έναν χάρτη μιας και στην Μυτιλήνη δεν μπορούσα να βρω(5YTL)
Χωρίς να χάσουμε χρόνο καθώς η ώρα είχε πάει 11:45 ξεκινήσαμε για το Αδραμύττιο στο οποίο θα γινόταν και η πρώτη μας στάση. Όντως μετά από περίπου 1 ώρα και 80 χιλιόμετρα σε απόσταση φτάσαμε στο Αδραμύττιο εκεί κάναμε την πρώτη στάση σε ένα βενζινάδικο για το πρώτο γέμισμα (36 λίρες, περίπου 12 λίτρα αφού το λίτρο είχε 3€ παρακαλώ) και γνωρίσαμε ένα τούρκο τον ‘Μουσταφά’ ο οποίος ήταν πολύ φιλικός ιδιαίτερα όταν έμαθε ότι είμαστε YUΝAN δηλαδή Έλληνες (στην κυριολεξία Ίωνες ) αφού μας κέρασε τσάι το οποίο έκαιγε σαν διάολος μας χάρισε ένα χάρτη ολόκληρο τόμο, τον αποχαιρετήσαμε και ξεκινήσαμε για το Τσανακαλε (130χλμ αποσταση) όπου θα ήταν και η δεύτερη μας αναγκαστική στάση διότι θα έπρεπε να πάρουμε ένα καραβάκι για να μας πάει απέναντι στο Eceabat. Η ώρα αναχώρησης από το Αδραμύττιο ήταν στις13:15 και αφού ταξιδέψαμε κατά μήκος των ακτών της πανέμορφης και πολύ εύφορης Μικρας Ασίας φτάσαμε στο λιμάνι του Τσανακαλε στις 15:00.
Αφού αγοράσαμε τα απαραίτητα εισιτήρια τα οποία κόστισαν 8 λίρες και γεμίσαμε το τεπιζιτο μας για δεύτερη φορά με 38 λίρες μπήκαμε στο καραβάκι το οποίο μετά από 15 λεπτά είχε φτάσει στο λιμάνι του eceabat.
Ο δρόμος μέχρι εδώ ήταν καλούτσικος με τεράστιες ευθείες αλλά πολύ κακή ποιότητα ασφάλτου και κακοστρωμένος με αποτέλεσμα να πηγαίνεις όλη την ώρα πάνω κάτω λες και ταξίδευες με άλογο(αφού προς στιγμήν μου ήρθε να ονομάσω το ΤΑ μου άστραχαν).
Αφού αφήσαμε το eceabat πίσω μας και είχαμε μπει πια στο Ευρωπαϊκό κομμάτι της Τουρκίας ξεκινήσαμε για το sarkoy (95χλμ αποσταση) το μέρος που θα ήταν η επόμενη στάση μας. Όντως μετά από μια πολύ ωραία και πιο ξεκούραστη διαδρομή φτάσαμε στο sarkoy στις 16:30. μετά από μια στάση περίπου ενός τέταρτου αναχωρήσαμε για το Τekirdag (85 χλμ αποσταση) το οποίο θα ήταν το μέρος που είχαμε αποφασίσει να κάνουμε την μεγάλη στάση για ξεκούραση και φαγητό.
Όντως μετά από 2 ώρες οδήγησης σε πολύ καλό δρόμο φτάσαμε στο Τekirdag στις 18:30. Αφού γεμίσαμε το ρεζερβουάρ μας με άλλες 36 λίρες κάτσαμε για φαγητό σε ένα εστιατόριο στο οποίο δοκιμάσαμε για πρώτη φορά σε τούρκικο έδαφος τα κλασσικά sis kebab και γιαουρτλου κεμπαπ που πιστέψτε με δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που τρώμε στην Ελλάδα. Ο εστιάτορας μόλις άκουσε ότι ήμασταν Έλληνες έβαλε στόχο να μας σκάσει στο φαΐ και το κατάφερε!!! Μας έφερνε πίτες αραβικές, λαχματζουν γλυκά αναψυκτικά και ότι χωράει ο νους σας, και όλα αυτά με 25 λίρες μόνο, δηλαδή περίπου 12-13 ευρω !!!!!!
Μετά από το φαγοπότι και καθώς η ώρα είχε φτάσει 19:15 και το φαγητό κόντευε να βγει από τα αυτιά μας αναχωρήσαμε για τον τελικό μας προορισμό την Πόλη (150χλμ αποσταση). Μετά από 1 ώρα οδήγησης και φτάνοντας λίγο πιο έξω από την πόλη συναντήσαμε τέτοια κίνηση που όμοια της δεν έχω ξανασυναντήσει με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο ξενοδοχείο στις 21:30, όπου καταλάβαινε όλοι τι ακολούθησε!
Κλείδωμα τις μηχανής σε υπόγειο γκαράζ του ξενοδοχείου μπάνιο 2 μπύρες σε ποτήρι μισό λίτρο (15 λίρες) στο lobby του ξενοδοχείου και ΥΠΝΟ!
Αυτα για την πρωτη ημερα!
Ανακεφαλαιωση
Διανυθεντα χιλιομετρα περιπου 540-550.
Εξοδα εισητηριων
• 65 ευρω 2 ατομα και μηχανη με επιστροφη (Μυτιληνη-Δικελι)
• 8λιρες περιπου 4 ευρω απο τσανακαλε στο ετσαμπατ.
Εξοδα για βενζινη 110 λιρες δηλαδη περιπου 56-60 ευρω.
Εξοδα για φαγητο και ποτο 40 λιρες περιπου 20 ευρω
Διαφορα εξοδα 10 λιρες περιπου 5 ευρω.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Υ.Σ οι φωτο βρισκονται εδω: http://s295.photobucket.com/albums/mm125/apnea_xaos/konstantinoupoli/
προσεξτε τους Τουρκους Ζηταδες με τα varadero και τα GS!!! και φυσικα εμενα στην μεση!
στην φωτο που λεει Ιωακειμ ειναι ενας βερος κωνσταντινουπολιτης που γνωρισαμε εξω απο τον ναο της Αγιας Τριαδας!
-
Μπράβο Παναγιώτη :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Τελικά, όντως δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον Τουρκικο λαό.
Χάρτη με τις διαδρομές μπορείς να ανεβάσεις;
-
Nice photos Παναγιωτη :eusa_clap: :eusa_clap:Η εκδρομη πραγματικα ωραια :eusa_clap: :eusa_clap:
Το BMWκαι αυτο της αστυνομιας ηταν?
-
Μπράβο Παναγιώτη :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Τελικά, όντως δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με τον Τουρκικο λαό.
Χάρτη με τις διαδρομές μπορείς να ανεβάσεις;
ετσι ακριβως Μεμο, απολυτως τιποτα!
συντομα θα ανεβασω και χαρτες!!
Nice photos Παναγιωτη :eusa_clap: :eusa_clap:Η εκδρομη πραγματικα ωραια :eusa_clap: :eusa_clap:
Το BMWκαι αυτο της αστυνομιας ηταν?
ναι φιλε μου και το GS τις αστυνομιας ειναι!!!
τυχεροι ζηταδες ετσι???
-
να και ο χαρτης !
η κοκκινη διαδρομη ειναι οταν πηγαιναμε και η μπλε (χρησιμοποιησαμε ταχυπλοο) ειναι οταν γυρναγαμε.
-
3 ευρω τι λίτρο ???
:o :o :o :o :o :o :o :o
-
να και ο χαρτης !
η κοκκινη διαδρομη ειναι οταν πηγαιναμε και η μπλε (χρησιμοποιησαμε ταχυπλοο) ειναι οταν γυρναγαμε.
Γιατί τα βλέπω όλα μαύρα;;;
Ε, γιατί;;; :evil7: :evil7: :evil7:
-
:P :P :P :P
-
εσυ ενα τσουπ εισαι απο την ΤΟΥΡΚΙΑ! μπραβο Πανο πολυ ωραια η εκδρομη σου
-
Φίλε μπράβο για το ταξίδι σου. Σκοπεύω να κάνω κάτι παραπλήσιο Αθήνα Κωνσταντινούπολη Σμύρνη Χίος Αθήνα και τα όσα λές μου φαίνονται πολύ χρήσιμα. Πές μου όμως κάτι, από Τσανάκαλε για ευρωπαική Τουρκία δεν υπάρχει γέφυρα;
-
σε ευχαριστω πολυ. οχι δεν υπαρχει γεφυρα μονο καραβακι που κοστιζει 8λιρες (4ευρω) 2 ατομα και η μηχανη, και η συχνοτητα των δρομολογιων ειναι καθε μιση ωρα!
θα γραψω και για την διαμονη αλλα και για τον γυρισμο, οποτε θα εχεις και αλλες πληροφοριες!
-
σε ευχαριστω πολυ. οχι δεν υπαρχει γεφυρα μονο καραβακι που κοστιζει 8λιρες (4ευρω) 2 ατομα και η μηχανη, και η συχνοτητα των δρομολογιων ειναι καθε μιση ωρα!
θα γραψω και για την διαμονη αλλα και για τον γυρισμο, οποτε θα εχεις και αλλες πληροφοριες!
Σε ευχαριστώ. Χρήσιμη πληροφορία. Περιμένω την υπόλοιπη περιγραφή!
-
Σήμερα φίλοι μου θα σας διηγηθώ για το πώς περάσαμε τις υπόλοιπες πεντε ημέρες στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και το ταξίδι του γυρισμού.
Ημέρα 1η
αφού λοιπόν ξυπνήσαμε μετά από ένα μεγάλο και αρκετά κουραστικό ταξίδι φίλοι μου, απολαύσαμε ένα πολύ ωραίο πρωινό στο ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε για την εξερεύνηση της Πόλης.
Φυσικά το πρώτο πράγμα που ήταν στο μυαλό μας δεν ήταν παρά η μεγαλειώδεις εκκλησία της Άγιας Σοφίας που τώρα δυστυχώς είναι μόνο μουσείο. Όταν φτάσαμε μπροστά η συγκίνηση ήταν μεγάλη βλέποντας αυτό το μεγαλειώδες κατασκεύασμα! Αφού λοιπόν πληρώσαμε 10 λίρες το άτομο και περάσαμε από τον απαιτητό έλεγχο αρχίσαμε να προχωράμε στον αυλόγυρο της εκκλησίας και βλέπαμε κομμάτια από πλάκες που επάνω ήταν χαραγμένες φράσεις στα Ελληνικά. Μόλις μπήκαμε μέσα εμένα προσωπικά μου κόπηκε η λαλιά και για περίπου 5 λεπτά είχα μείνει άφωνος κοιτώντας το μεγαλείο αυτής της εκκλησίας αλλά και τον τρούλο ο οποίος ήταν λες και κρεμόταν από τον ουρανό. Τα μόνα ψηφιδωτά που έχουν απομείνει είναι η πανάγια με τον Χριστό και δεξιά τους ο αρχάγγελος Μιχαήλ (Ταξιάρχης). Εδώ να επισημάνω ότι οι τούρκοι ακόμα και τώρα αλλά ειδικότερα παλιά μετά από αφηγήσεις γηραιότερων, φοβόντουσαν τον ταξιάρχη αλλά και τον σεβόντουσαν πηγαίνοντας πυκνά συχνά στο ναό του παρότι μουσουλμάνοι και προσευχόντουσαν!!! Αφού λοιπόν καθίσαμε αρκετή ώρα στο εσωτερικό της άγιας σοφίας χωρίς κυριολεκτικά να την χορταίνουμε αποχωρήσαμε για το μπλε τζαμί όπου τελικά δεν μπήκαμε διότι είχε παρά που κόσμο κυρίως τουρίστες και αποφασίσαμε να πάμε άλλη φορά.
Στην συνεχεία πήγαμε στο μεγάλο παζάρι το οποίο είναι σε όντως ¨μεγάλο¨! Μπαίνοντας συναντάς μαγαζί τα οποία έχουν ότι θέλει η ψυχή σου και είναι τόσο μεγάλο και έχει τόσα πολλά στενάκια που στην κυριολεξία χάνεσαι!! να φανταστείτε μέσα στο παζάρι αυτό υπάρχουν 4000 μαγαζιά που πουλάνε ότι θέλεις! Προσοχή, αν αποφασίσετε να αγοράσετε κάτι από εκεί πρέπει να το παζαρέψετε πολύ σκληρά. Ότι τιμή σας λέει ο πωλητής εσείς θα του λέτε τουλάχιστον την μίση και πιο κάτω ώστε στο τέλος να βρείτε την χρυσή τομή! Αφού φάγαμε αρκετές ώρες σε αυτό το παζάρι αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε και να κατευθυνθούμε στο παζάρι των μπαχαρικών. Βγαίνοντας λοιπόν έξω αρχίσαμε να περιπλανιόμαστε στα σοκάκια τα οποία έσφυζαν από ζωή και τα οποία και αυτά ήταν ένα μεγάλο παζάρι. Οι εικόνες ήταν πολύ ωραίες με κόσμο να παζαρεύει για τα ψώνια του άλλοι να τρώνε μέσα στην μέση του δρόμου άλλοι να δοκιμάζουν άλλοι να κουβαλάνε διάφορα, εικόνες που θα μου μείνουν αποτυπωμένες στην μνήμη μου για αρκετό καιρό.
Καθώς συνεχίζαμε την περιπλάνηση μας μέσα στα αχανή σοκάκια ξαφνικά καταλάβαμε ότι το παζάρι με τα μπαχαρικά ήταν αρκετά κοντά και αυτό γιατί όπως πλησιάζαμε οι μυρωδιές από τα μπαχαρικά άρχιζαν να γαργαλάνε τις μύτες μας. Μπαίνοντας μέσα οι μυρωδιά ήταν τόσο έντονη αλλά σύγχρονος και μεθυστική. Σχεδόν αμέσως διαπιστώσαμε ότι οι τιμές στα σουβενίρ είναι αρκετά φθηνότερες αλλά επ’ουδενη στα μπαχαρικά τα οποία ήταν μακράν τα πια ακριβά. Ένα κιλό μπαχαρι κόστιζε περίπου στις 25 λίρες δηλαδή γύρω στα 12-13 εύρο. Οι πωλητές ήταν πολύ φιλικοί όπως και στο μεγάλο παζάρι άλλωστε και σχεδόν όλοι ήξεραν κάποια ελληνικά! Δεν σας λέω το τι γινόταν όταν μάθαιναν ότι είμαστε έλληνες… κεράσματα αγκαλιές και ότι χωράει ο νους σας!
Στην συνεχεία κατευθυνθήκαμε στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστούμε λιγάκι και να ξαναβγούμε βόλτα το απόγευμα με σκοπό να περπατήσουμε στις ακτές του Βοσπόρου και να πάμε για φαγητό.(εδώ να τονίσω ότι όλες τις ημέρες που μείναμε στην Πόλη το φαγητό το οποίο ήταν πολύ χορταστικό δεν μας κόστισε παραπάνω από 30 λίρες δηλαδή 15€ για 2 άτομα.
Ημέρα 2η
Καθώς η δεύτερη ημέρα βρισκόταν στην αρχή της, ξεκινούσαμε για το παλάτι όπου έμεναν οι Σουλτάνοι (Dolmabache Palace) στην περιοχή ντολμαμπαχτσε. Η είσοδος στο παλάτι μας κόστισε 26 λίρες καθώς αποφασίσαμε να μην πάμε σε όλο το παλάτι αλλά μόνο στο κομμάτι αυτού που βρίσκονταν τα δωμάτια του σουλτάνου της μητέρας του και των γυναικών του. Εδώ να πω λίγο για της τιμές. Αν κάποιος ήθελε να πάει σε όλο το παλάτι έπρεπε να πληρώσει 25 λίρες το άτομο και αν ήθελε να πάρει μαζί του την φωτογραφική του μηχανή έπρεπε να πληρώσει 6 λίρες παραπάνω ενώ δέκα ήταν οι λίρες για την κάμερα. Αν ήθελες να πας μόνο στα δωμάτια ήταν 10 λίρες το άτομο. Το παλάτι είναι χτισμένο στις ακτές του Βοσπόρου με πολύ όμορφους και προσεγμένους κήπους.. Το παλάτι στο εσωτερικό ήταν γεμάτο χρυσαφί και μετά πω μια σύντομη περιήγηση με ξεναγό είδαμε τα δωμάτια, τα χαμάμ αλλά και το κρεβάτι όπου πέθανε ο Κεμάλ ατατουρκ.
Αφού ξοδέψαμε αρκετή ώρα στο παλάτι στην συνεχεία κατευθυνθήκαμε στην γνωστή πλατειά Τακσιμ. Εκεί δεν συναντήσαμε και κάτι το ιδιαίτερο απλά από εκεί ξεκινούσε ένας πολύ μεγάλος δρόμος ο οποίος ήταν γεμάτος μαγαζιά (zara, Benetton,κτλ) το οποίο δεν θύμιζε καθόλου Τουρκία. Καθώς κατηφορίζαμε τον δρόμο είδαμε μια ελληνική Εκκλησία και αποφασίσαμε να την επισκεφθούμε.
Φτάνοντας ανακαλύψαμε ότι ήταν η εκκλησία της Άγιας τριάδας η οποία ήταν χτισμένη το 1880. στο περίβολο της εκκλησίας κάθονταν ένας γεράκος ο οποίος μόλις μας είδε να κάνουμε τον σταυρό μας ρώτησε αν είμαστε έλληνες. Μόλις του γνέψαμε καταφατικά μας προέτρεψε να πάμε να ανάψουμε ένα κερί και να τον συναντήσουμε μετά για να μας γνωρίσει. Μόλις τελειώσαμε τον πλησιάσαμε και μας είπε το όνομα του ¨Ιωακείμ¨ ήταν βέρος Κωνασταντινοπουλιτης και απ’ότι μας είπε από τους τελευταίους 1800 που έχουν απομείνει. Μετά από λίγη ώρα συζήτησης και αφού δώσαμε ραντεβού μαζί του για την επόμενη ημέρα το πρωί στο πατριαρχείο όπου θα γινόταν και η καθιερωμένη λειτουργία ξεκινήσαμε και πάλι να κατηφορίζουμε τον πολυσύχναστο δρόμο. Λίγο μετά συναντήσαμε το Ελληνικό προξενείο και λίγο πιο πέρα μια καθολική εκκλησία όπου επισκεφθήκαμε.
Συνεχίζοντας βρήκαμε μπροστά μας τον πύργο του Γαλατά. Αφού πληρώσαμε 10 λίρες για να μπορέσουμε να ανέβουμε στον τελευταίο όροφο πήραμε το ασανσέρ όπου υπήρχε και σε λίγο βρεθήκαμε στην κορυφή όπου απολαύσαμε την Πόλη από ψηλά. Η θεά ήταν απίστευτη, έβλεπες τα πάντα προς όλες της μεριές. Αφού καθίσαμε για αρκετή ώρα θαυμάζοντας την θεά και τραβώντας κάποιες φωτογραφίες στην συνεχεία κατευθυνθήκαμε προς το ξενοδοχείο για να ανακτήσουμε δυνάμεις.
Το απογευματάκι αφού κάναμε την βόλτα μας στους υπέροχους κήπους του Παλατιού Τοπ καπί πήραμε την ανηφόρα για να επισκεφτούμε και αυτό τα παλάτι.
Αφού πληρώσαμε τις καθιερωμένες 10 λίρες είσοδο μπήκαμε στο παλάτι το οποίο δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από το προηγούμενο που προανέφερα. Τα λόγια και εδώ είναι περιττά. Θησαυροί και πλούτη σε όλο τους το μεγαλείο.
Αφού είδαμε ένα ακόμα αξιοθέατο απολαύσαμε ένα υπέροχο γεύμα σε ένα εστιατόριο όπου είχε ζωντανή μουσική και επίσης είχε ένα σώου από χορευτές, τους λεγόμενους δερβίσηδες(αξίζει να το δείτε) και όλα αυτά με 46 λίρες δηλαδή 23€ και για τους δυο μας
Η ώρα είχε πάει περίπου 10:30 και ήταν η ώρα που θα φώναζε ο χότζας του πιστούς για την τελευταία προσευχή της ημέρας (5 στο σύνολο). Χωρίς να χάσουμε χρόνο κατευθυνθήκαμε προς το μπλε τζαμί και αφού μας υποχρέωσαν να βγάλουμε τα παπούτσια μας και έδωσαν στην Εύα να βάλει στο κεφάλι της ένα μαντίλι παρακολουθήσαμε μια πολύ ωραία και διαφορετική λειτουργία. Φυσικά δεν ήμασταν υποχρεωμένοι να κάνουμε ότι έκαναν και οι μουσουλμάνοι απλά είχαμε κάτσει σε μια γωνίτσα πίσω και παρακολουθούσαμε ήσυχα καθώς δεν ακουγόταν τίποτα άλλο πλην του χότζα.
Αφού καθίσαμε αρκετή ώρα αποχωρήσαμε και περνώντας μπροστά από την Αγια Σοφία κατευθυνθήκαμε προς το ξενοδοχείο.
Ημέρα 3η
Το ραντεβού είχε δοθεί από την προηγούμενη ημέρα στις 9 το πρωί στο πατριαρχείο.
Αφού φτάσαμε στο Φανάρι το οποίο απέχει από το ξενοδοχείο με τα ποδιά γύρω στα 20 λεπτά, βέβαια εκείνη την ημέρα χρησιμοποιήσαμε την μηχανή και σε 5 λεπτά ήμασταν εκεί, συναντήσαμε τον Ιωακείμ ο οποιός μας γνώρισε σε αρκετό κόσμο με τους οποίους συζητούσαμε για την ζωή τους εκεί και διάφορα αλλά μέχρι που ξεκίνησε η λειτουργία.
Εδώ έχω να προσθέσω ότι εγώ δεν είμαι και πολύ παιδί της εκκλησίας. Δηλαδή δεν πηγαίνω και πολύ συχνά, πιστεύω όμως με τον δικό μου τρόπο και με τα δικά μου πιστεύω. Αλλά αυτό που έχω να σας πω είναι ότι αυτή ήταν μια πολύ ξεχωριστή λειτουργία για εμένα. Καθώς η λειτουργία έφτανε στο τέλος της και μετά την θεια κοινωνία στην οποία συμμετείχαμε και εμείς περιπλανηθήκαμε στα σοκάκια του Φαναριού τα οποία κρατάνε ακόμα κατά πολύ το Ελληνικό στοιχείο.
Στην συνέχεια αναχωρήσαμε από το φανάρι και αφού κάναμε μια μεγάλη βόλτα με την μηχανή (όπου παραλίγο να μας χτυπούσε ένα αυτοκίνητο) πήγαμε σε ένα εστιατόριο και στην συνεχεία στο ξενοδοχείο.
Το απόγευμα κάναμε μια από τις ωραιότερες βόλτες με καραβάκι το οποίο ξεκινούσε από το λιμάνι που ήταν πολύ κοντά στο ξενοδοχείο. Αφού πληρώσαμε 30 λίρες το άτομο επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι το οποίο θα μας έκανε μια αρκετά μεγάλη βόλτα στις ακτές του Βοσπόρου από την ευρωπαϊκή αλλά και από την Αστική μεριά της Πόλης. Όταν τελείωσε η βόλτα την οποία την συνιστώ σε όλους κατευθυνθήκαμε σε ένα ζαχαροπλαστείο το οποίο είχα βάλει στο μάτι από την πρώτη ημέρα και το τι ακολούθησε δεν περιγράφεται! Φυσικά τα γλυκά που φάγαμε ήταν ταψιού (μπακλαβάδες, καταιφια κτλ) αλλά αυτό που θα μου μείνει αξέχαστο ήταν το εκμεκ παγωτό!!
Αφού σκάσαμε στα γλυκά κάναμε μια βόλτα στα σοκάκια του Σουλταναχμετ και μετά κατάκοποι φτάσαμε στο ξενοδοχείο για ύπνο.
Ημέρα 4η
Η τελευταία ημέρα ήταν αφιερωμένη στα δώρα τα οποία θα περνάμε μαζί μας.
Αφού ξεκινήσαμε λίγο πιο αργοπορημένοι αυτή την φορά αφού αποφασίσαμε να κοιμηθούμε λίγο παραπάνω για το παζάρι των μπαχαρικών το οποίο ήταν και το πιο φτηνό για να αγοράσεις σουβενίρ ξοδέψαμε γύρω στις 100 λίρες δηλαδή περίπου 50 ευρω σε δώρα. Βέβαια το παζάρεμα που έπεσε με τους πωλητές ήταν άλλο πράγμα!
Η υπόλοιπη ημέρα ήταν αφιερωμένη σε βόλτες.
Το βραδάκι πήγαμε να ετοιμάσουμε τα πράγματα μας αφού πρώτα είχαμε περάσει για μια τελευταία βόλτα από την Αγια Σοφία, και στην συνεχεία καθίσαμε σε ένα καφέ να δούμε και λίγο euro και να απολαύσουμε έναν ναργιλέ.
Ημέρα 5η (επιστροφή)
Η ώρα ήταν 5:30 και η ώρα της επιστροφής είχε έρθει.
Με εμφανή τα σημάδια της μελαγχολίας φορτώσαμε την μηχανή και αφού χαιρετήσαμε το πολύ καλό προσωπικό του ξενοδοχείου και φυσικά τον Χουσειν που ήταν ο άνθρωπος που πρόσεχε την μηχανή όλες αυτές τις ημέρες στο γκαράζ του ξενοδοχείου αναχωρήσαμε για το γενικαπι το λιμάνι όπου μας περίμενε το ταχύπλοο το οποίο αναχωρούσε στις 7 για να μας πάει στο λιμάνι του Μπαντιρμά. Τα εισιτήρια για την επιστροφή τα είχα προμηθευτεί από την πρώτη ημέρα που φτάσαμε και κόστισαν 75 λίρες για 2 άτομα και την μηχανή δηλαδή γύρω στα 35€.
Μετά από δυο ώρες και καθώς είχαμε διάσχιση την θάλασσα του Μάρμαρα φτάσαμε στο λιμάνι του Μπαντιρμα και αμέσως ξεκινήσαμε για το Μπαλικεσιρ αφού γεμίσαμε το ντεπόζιτο μας με 30 λίρες (15 εύρο).(αναχώρηση 9:20)
Όντως μετά από μια περίπου ώρα φτάσαμε στο μπαλικεσιρ (άφιξη 10:30). Ο δρόμος ήταν λίγο άσχημος μέχρι εκεί, κακοστρωμένος και σε ορισμένα σημεία με μόνο 2 λωρίδες κυκλοφορίας και αρκετή αστυνομία. Μετά από μία σύντομη στάση και αφού βάλαμε άλλες 20 λίρες στο ντεπόζιτο μας ξεκινήσαμε για το Αδραμύττιο όπου θα ήταν και η επόμενη μας στάση καθώς μετά απόμεναν περίπου στα 80χλμ για να φτάσου με και πάλι στο Δικέλλι.(αναχώρηση 11:45).
Όντως μετά από περίπου μια ώρα και περνώντας μέσα από μια πολύ όμορφη διαδρομή είδαμε ξανά θάλασσα και τον κόλπο του Αδραμυτίου. Αφού φτάσαμε (άφιξη 12:50)σταματήσαμε σε ένα καφενεδάκι για να ξεκουραστούμε για λίγο και αφού ήπιαμε και ένα τσαγακι αναχωρήσαμε για το Δικέλλι (αναχώρηση 13:15).
Μετά από 45 λεπτά περίπου είχαμε φτάσει στο Δικέλλι και εκεί φίλοι μου όταν αντικρίσαμε την Μυτιλήνη συνειδητοποιήσαμε ότι το ταξίδι μας έφτασε στο τέλος του.
Αφού φάγαμε σε ένα εστιατόριο επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι και μετά από μιάμιση ώρα ήμασταν στο λιμάνι της Μυτιλήνης.
Κάπου εδώ τελείωσε αυτό τα ταξίδι φίλοι μου το ποιο μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις, και ειδικά με τον λαό της Τουρκίας ο οποίος ήταν πολύ φιλικός τελικά σε αντίθεση με αυτά που περίμενα να συναντήσω…
Ελπίζω να βοήθησα οποίους θέλουν να επισκεφθούν την Κωνσταντινούπολη με αυτά που έγραψα και σας προτρέπω όλους να πάτε. Θα σας μείνει αξέχαστη…
Τελικά όλα τα ωραία τελειώνουν γρήγορα…
Γερμανία ερχόμαστε…. Αλλά μέχρι τότε πιστεύω να έχω κάνει ακόμα ένα ταξιδάκι!
-
Άλλες φωτογραφίες παίζουν?
-
Πολύ ωραία διήγηση, Παναγιώτη μπράβο…… :eusa_clap:
Αισθάνθηκα, σαν να διάβαζα άρθρο από οδοιπορικό σε κάποιο περιοδικό ……..
Άντε και στην Γερμανία….. ;) ;)
-
Άλλες φωτογραφίες παίζουν?
εχω βαλει μερικες αλλα αφου θελεις και αλλες αυριο θα εχεις...
-
Πάντα τέτοια!
-
Πολύ καλή διήγηση :eusa_clap:
Πάντα τέτοια Παναγιώτη...και βάλε και λίγες ακόμα φώτο ;)
-
Ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας αυτή την υπέροχη εκδρομή.
Στο Φανάρι, δεν κρύβω ότι συγκινήθηκα πάρα πολύ όταν το είχα επισκεφτεί.
Αλλά ο χρόνος δεν γυρνά πίσω...
-
Άσε. Βουλγαρία πήγα πέρυσι. Δεν λέει και πολλά (εκτός του ότι είναι φτηνά). Με μερικές ώρες παραπάνω οδήγηση είσαι Ρουμανία που είναι χίλιες φορές πιο όμορφη χώρα (πράσινο, αρχιτεκτονική κλπ) και γεμάτη ιστορία (κάστρα, μνημεία κλπ) και εξευτελιστικά φτηνά (εκτός βουκουρεστίου). Ενδεικτικά: εμφιαλωμένο νερό από περίπτερο 0,10 €, μπύρα 500ml σε καφετέρια 0,80 €, φαΐ 3-4 €, δίκλινο 20€. Οι τιμές είναι πριν τρία χρόνια και όχι στο Βουκουρέστι.
Κωνσταντινούπολη με ενδιαφέρει αλλά έχω ηθικές αναστολές με τους τουρκαλάδες. Να τους αφήσω και λεφτά? Άσε που δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω όταν δω την Αγιά Σοφιά!
΄
ετοιμάσου γιά Βαλκανικές τσάρκες τέλη Οκτώβρη αρχές Νοέμβρη.
-
Ωραία η βόλτα σου φίλε....
Να σαι καλά, μας ταξίδεψες μαζί σου.
-
Μπραβο ρε Πανο πολυ ωραια και η εκδρομη και η αφηγηση!!! να πω την αληθεια ζηλεψα λιγο :banghead:
-
εβαλα και αλλες φωτογραφιες για οσους το ζητησαν και θα μπουν και αλλες! ;D
-
Και μια μιλάμε για την Πόλη, ξέρετε από πού βγαίνει το Ιστανμπούλ? Νομίζετε ότι είναι τούρκικο, ε? Χμ! Είστε γελασμένοι!
Άντε, για να ακούσω γνώμες....
-
Και μια μιλάμε για την Πόλη, ξέρετε από πού βγαίνει το Ιστανμπούλ? Νομίζετε ότι είναι τούρκικο, ε? Χμ! Είστε γελασμένοι!
Άντε, για να ακούσω γνώμες....
Να πω? να πω?
-
ΙΝ-ΣΤΑΝ-ΜΠΟΥΛ
ΕΙΣ-ΤΗΝ-ΠΟΛΗ!!!!
απο τα παραλια καταγωμαι λες να μην το ξερω.....!
-
Και σε πιά γλώσσα είναι ? ???
-
Λοιπόν, “Κωνσταντινούπολη”!
Δηλαδή, “πόλη του Κωνσταντίνου” - του γνωστού παιδοκτόνου.
Που ήταν…Έλληνας;
Με το όνομα Constant-ine.
Constant = σταθερός, συνεχής, ακλόνητος..!
Αλλά - στα λατινικά.
Αρα, η Constantin-ou-polis, μια ελληνολατινογενής σύνθεση, είναι προτιμώτερη από την ελληνικότατη Εις-την-Πόλιν, Ιστανμπούλ?
Φθάνουμε δηλαδή να απορρίπτουμε το Ελληνικοτατο (Ιστανμπούλ) προς χάριν του Λατινικού (Constantinoupolis);
Τελικά είναι οι Τούρκοι ή εμείς που ονοματοδοτούμε Ελληνικά την Πόλη;;;;
-
Εντάξει, εντάξει. Βλέπω ότι ξέρετε ;D. Άρα δεν κερδίζει κανείς. :P
Ιστανμπουλ= παράφραση των τούρκων του "εις την Πολ' ". Το "λάμβδα" της Πόλης προφέρεται βαρύ (όπως σήμερα στη Θεσσαλονίκη-μάλλον από την Πόλη ήρθε αυτή η προφορά). Και κομμένες κάπως οι καταλήξεις. Η Κων/πολη ονομαζόταν Πόλη από τους Έλληνες και όχι Κων/πολη.
Στην ερώτηση λοιπόν, "πού μένεις" ή "πού πάς" η απάντηση ήταν "εις την Πόλ' ". Στα αυτιά των τούρκων ακουγόταν Ιστανμπούλ.
Είναι λοιπόν, πιο ελληνικό απ' ό,τι φαντάζεται αρχικά κανείς.
-
Βέβαια το "Istanbul" ήταν κάτι σαν παράγγελμα/πρότρυνση/πρόσταγμα για τους Τούρκους εκείνης της εποχής. Δηλ. να πάνε να καταλάβουν την Πόλη, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Πόλη. Το είχαν σαν σύνθημα. Και από τότε έμεινε ως ονομασία της πόλης.
-
Βέβαια το "Istanbul" ήταν κάτι σαν παράγγελμα/πρότρυνση/πρόσταγμα για τους Τούρκους εκείνης της εποχής. Δηλ. να πάνε να καταλάβουν την Πόλη, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Πόλη. Το είχαν σαν σύνθημα. Και από τότε έμεινε ως ονομασία της πόλης.
Όχι, να την καταλάβουν (είχε καταληφθεί ήδη). Να πάνε να ζήσουν εις την Πολ'. Ήταν το όνειρο της εποχής. Κάτι σαν το αμερικάνικο όνειρο σήμερα δηλαδή... ;D ;D
-
Πολύ ωραία η περιγραφή σου! Τις πληροφορίες σου τις καταγραφώ και θα τις αξιοποιήσω μιας και φεύγω για Κωνσταντινούπολη και παράλια Μ.Ασιας στις 18 Ιουλίου (με το Transalp φυσικά). Εύγε και εις άλλα με υγεία!!!
-
Μη δω ιστορικό quiz...
Λοιπόν, ο Κωνσταντίνος την ονόμασε Nova Roma. Πρώτη φορά ως Κων/πολη αναφέρεται επίσημα την εποχή του Θεοδόσιου του Β'. Τώρα αυτός αν ήταν Έλληνας: Ήταν εγγονος του Θεοδόσιου του 'Α (γνωστού και ως Μέγα). Αυτός πάλι ήταν γιος υψηλόβαθμου Ρωμαίου στρατιωτικού στη Ισπανία. Οπότε μάλλον δύσκολα.
Ο εν λόγω αυτοκράτορας πιθανότατα χρησιμοποίησε την ελληνική, η οποία είχε το status ημι-επίσημης γλώσσας στις ανατολικές επαρχίες, καθώς επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας έγινε από τον Ηράκλειο τον 7ο αιώνα.
Οι Τούρκοι την ονόμαζαν Istanbul από τον 10ο αιώνα (οι Τούρκοι είχαν σχέσεις με τη Βυζαντινή -συγγνώμη, Ρωμαϊκή, το σύγγραμμα είναι ιστορικό- Αυτοκρατορία πολύ καιρό πριν τη δουν σα μεζέ, σχέσεις οι οποίες ήταν σε μεγάλο βαθμό συμμαχιών και υποτέλειας. Οι Βυζαντινοί ήταν οι πρώτοι που έφεραν τους Τούρκους στην Ευρώπη ,ως μισθοφόρους).
Κατά τα Οθωμανικά Αυτοκρατορικά χρόνια, η επίσημη ονομασία της Κων/πολης ήταν Kostantiniyye (ο τόπος του Κωνσταντίνου), αν και το Istanbul χρησιμοποιήτο (στα νεοελληνικά πως λέγεται αυτό?) ως δευτερεύον όνομα από τις αρχές, και κύριο από το λαό (βλ. Αθήναι).
Το κατά κόρον χρησιμοποιούμενο από τους Έλληνες και Ελληνόφωνους όνομα της πόλης ήταν απλά η Πόλη.
Αυτά για να πουλήσουμε και λίγη κουλτούρα στην αγορά (forum) και να μη λένε οι κακοπροαίρετοι ότι ασχολούμαστε μόνο με πιστόνια και γρασσόλαδα. :)
-
Μπράβο ρε φίλε, μας ταξίδεψες ωραία.
Μου θύμισες το περσινό ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη με το (τότε) μηχανάκι μου, ένα Yamaha XT660R (τώρα έχω το Honda Transalp 700).
Εμείς (εγώ με τη γυναίκα μου + άλλο ένα ζευγάρι με Fazer 600) ξεκινήσαμε από Σύρο, όπου μένουμε, και πήγαμε με πλοίο Θεσσαλονίκη κι από εκεί οδικώς μέχρι Κωνσταντινούπολη (650 χλμ. σε μία μέρα). Στην επιστροφή το κάναμε όλο οδικώς (Κωνσταντινούπολη - Αθήνα, με διανυκτέρευση στη Θεσσαλονίκη). Θα γράψω και αναλυτικό οδοιπορικό.
Για πές μας για το Transalp. Πώς τα πήγε στο ταξίδι. Γράψε μας αναλυτικά τις οδηγικές σου εντυπώσεις για το μηχανάκι.
-
Στην ερώτηση λοιπόν, "πού μένεις" ή "πού πάς" η απάντηση ήταν "εις την Πόλ' ". Στα αυτιά των τούρκων ακουγόταν Ιστανμπούλ.
Είναι λοιπόν, πιο ελληνικό απ' ό,τι φαντάζεται αρχικά κανείς.
καί δεδομένου ότι στά Αραβικά & τά Τουρκικά δέν υπάρχει ό φθόγγος "π" όλα προφέρονται "μπ"