on: Τετάρτη 26 Νοέμβριος 2008, 07:37:08 πμ
Ανδαλουσία
Ξεκινάει ή περιγραφή τού ταξιδιού μας με Απόστολο και Στάθη από τη Καρθαγένη , λιμάνι στη Μεσόγειο μέ μεγάλη ιστορία από την εποχή των κονκισταδόρ.
Απομεινάρια αυτής τής αίγλης διακρίνονται ακόμα στη πόλη
Συνεχίζουμε για τη πρώτη πόλη της Ανδαλουσίας τη ξακουστή Γρανάδα ( ρόδι στά Ισπανικά )
Έχω τόσα πολλά να πώ πού θα καταντήσει βαρετό , γιαυτό θα περιοριστώ στο σχολιασμό των λίγων φωτό πού έχω ( τράβηξα βίντεο )
Όπου επισκεφτήκαμε την Αλάμπρα ( κόκκινο φρούριο ή κόκκινη πέτρα στα Αραβικά ) πού ήταν ή διαμονή των Μαυριτανών κυβερνητών ( Χαλίφης ) την εποχή πού η Ισπανία ήταν υπό Μουσουλμανική κατοχή ( από το 700 περίπου μέχρι το 1492 )
Έχει μεγάλη ιστορία και ουσιαστικά υπήρξε το τελευταίο μουσουλμανικό βασίλειο στην Ιβηρική.
Η Αλάμπρα είναι ένα φρούριο χτισμένο σε λόφο με φόντο τη χιονισμένη Σιέρρα Νεβάδα.
Το έχτισαν οι Μαυριτανοί ηγεμόνες και πραγματικά είναι εκπληκτικό.
Μικρά και μεγάλα παλάτια, κήποι, παντού σιντριβάνια, το παλάτι της Χενεραλίφε ( εξοχική κατοικία της σουλτάνας ) , μικρές και μεγάλες αίθουσες με μοναδική αρχιτεκτονική και γλυπτική , τά ακουστά σε όλους αραβουργήματα.
Μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Χριστιανούς, από τον Φερδινάνδο τον Β’ της Αραγονίας και την Ισαβέλλα της Καστίλης, οι κατακτητές άρχισαν να αλλάζουν την Αλάμπρα.
Η εξωτερική διακόσμηση ασπρίστηκε, οι ζωγραφιές και οι επιχρυσώσεις αφαιρέθηκαν και τα έπιπλα αφαιρέθηκαν ή καταστράφηκαν.
Το βράδυ φλαμένγκο στό Αλμπαϊσίν μέσα στις σπηλιές ( σπηλαιόσπιτα και σπηλαιομάγαζα ) από χιτάνος ( τσιγγάνους ).
Στο δρόμο για την πολυαγαπημένη Σεβίλλη περνάμε από Μάλαγα , μεγάλο εμπορικό λιμάνι με φημισμένο κρασί και τουριστικό θέρετρο , πολύ παρόμοιες καταστάσεις με Ελληνικά τουριστικά θέρετρα ( Λουτράκι )
Λέγεται ότι ο ιδρυτής της Σεβίλλης ήταν ό Ηρακλής γιαυτό και οί Σεβιλλιάνοι τρέφουν αισθήματα αγάπης για τους Γριέγος.
Υποκύπτουμε στη γοητεία της πόλης της Κάρμεν και του Δον Κιχώτη , που είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Γουαλδακιβίρ και είναι ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά κέντρα της Ευρώπης.
Είναι μια πόλη ευωδιαστή, λουσμένη στο φως.
Τα λουλούδια και το φως είναι στοιχεία άριστα δεμένα με την ψυχή της.
Εδώ οι πεζοί νιώθουν τιμώμενο πρόσωπο.
Μπορείτε να περιδιαβείτε το ιστορικό της κέντρο με τα πόδια και η αστυνομία κάνει τά ‘στραβά μάτια’ στις μοτοσικλέτες , φτάνει να μην ενοχλείς
Ο καθεδρικός ναός, γοτθικού ρυθμού, που χτίστηκε σε σημείο όπου βρισκόταν το τζαμί ( Χιράλντα ) είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος στον κόσμο ( 11.520 τ.μ ).
Χρειάστηκαν τέσσερις αιώνες για να αποκτήσει τη σημερινή του μορφή
Εκεί βρίσκεται και ό τάφος του Κολόμβου.
Έντονη ή νυκτερινή ζωή της πόλης
Κυκλοφορείς τις μικρές ώρες στα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης και νομίζεις ότι είσαι Σύνταγμα σε ώρα αιχμής αλλά τόσο διαφορετικά όμορφα.
Καλό φαί , καλό πιοτί , τάπας και χαμόν και κέσο και βίνο τίντο μέχρι πρωίας.
Πηγή ζωής και πλούτου ήταν και είναι ο πλωτός Γουαλδακιβίρ ( 600 χλμ. Μήκος ) από όπου φεύγαν οί γαλέρες για τις “ δυτικές Ινδίες “
Δυσκολευόμαστε να αποχωριστούμε τη Σεβίλλη αλλά ό Ατλαντικός μάς φωνάζει και μείς τον ακούμε γιατί είναι μόνο 100 χλμ μακριά έτσι γυρνάμε στο Νοτιά και βάζουμε πλώρη για το Καντίζ ή Καντίθ επί το Ισπανικότερο.
Το Καντίζ, ιδρύθηκε το 1100 πΧ. σε μια χερσόνησο με μεγάλο φυσικό λιμάνι ώς Φοινικική βάση εμπορικών συναλλαγών καί είναι η παλαιότερη κατοικημένη πόλη στην Δυτική Ευρώπη.
Εδώ εκπληρώθηκε το «όνειρο Ζωής » του Στάθη να πλύνει τά πόδια του στον Ατλαντικό.
Εμβρόντητοι τον παρακολουθούσαν οί περαστικοί να βγάζει μπότες και με σηκωμένες τις κορντούρες να μπαίνει στο νερό.
Πέρασε πολύ ευχάριστα ή μέρα χαζεύοντας τη πανέμορφη πόλη, τρώγοντας και πίνοντας.
Την επομένη ξεκινήσαμε για Γιβραλτάρ κάνοντας μια μικρή στάση στο Αλχεσίρας πού είναι ένα από τά λιμάνια ( το πιο κοντινό ) από όπου γίνεται ή σύνδεση με τη Θέουτα και κατ΄επέκταση με το Μαρόκο ή το Αλγέρι.
Πόλη – λιμάνι πούχει καταληφθεί από Μαροκινούς και Αλγερινούς μετανάστες , με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό , αλλά με φοβερή κουζίνα και ειλικρινά παράξενα όμορφες γεύσεις και αρώματα.
Και τελικά ό βράχος του Γιβραλτάρ, Βρετανική αποικία , με έκταση γύρω στα 6 τετραγωνικά χιλιόμετρα
Εγγλέζικη ναυτική βάση , από το 1704 , γεμάτη τούνελ και υπόγεια σκαμμένα λιμάνια, με απομεινάρια από τά ψηλά τείχη του φρουρίου καλοδιατηρημένα
Τεράστιο λιμάνι και διακομιστικό κέντρο
Καλοδιατηρημένα και όλα τά παλιά Εγγλέζικα κτήρια όπως το κυβερνείο και το ναυαρχείο
Οι μακάκοι του Γιβραλτάρ, γνωστοί και ως πίθηκοι της Βερβερίας (της Μπαρμπαριάς, δηλαδή της βόρειας Αφρικής), είναι σημαντική τουριστική ατραξιόν στη βρετανική αποικία και οι κάτοικοι έχουν μάθει να συνυπάρχουν με τα ζώα πού πέρα από τη κορυφή τού βράχου μπορείς να τούς βρείς παντού
Όπως μάθαμε, η κυβέρνηση ξεκίνησε χρόνιο πρόγραμμα ελέγχου των γεννήσεων των μακάκων πριν από περίπου έξι χρόνια, ωστόσο το σχέδιο αργεί να αποδώσει.
Ο συνολικός τους πληθυσμός στην αποικία είναι περίπου 200 άτομα.
Εδώ λοιπόν τελειώνει το ταξίδι μας και παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής με επόμενο στόχο το Τολέδο.
Επιβαλλόταν όμως μια στάση στη Κόρδοβα που ήταν κάποτε πρωτεύουσα του πιο δυνατού βασιλείου του Ισλάμ για να θαυμάσουμε το καθεδρικό ναό και το ξακουστό τζαμί Μεθκίτα με 850 ασπροκόκκινες κολόνες, αψίδες από μάρμαρο και ψιλοδουλεμένο ξύλο, μεγαλόπρεπο απομεινάρι του ισχυρού χαλιφάτου της Κόρδοβας και στην καρδιά του οποίου δεσπόζει ένας χριστιανικός ναός. 
Και συνεχίζουμε για την “Πόλη των Τριών Πολιτισμών”, το βλοσυρό και σοβαρό Τολέδο, μία πόλη με σπουδαία ιστορική, καλλιτεχνική και πολιτιστική κληρονομιά. 
Μέσα από τά στενά δρομάκια της μεσαιωνικής πόλης ( πάντα καβάλα ) θα επισκεφθούμε τον Καθεδρικό Ναό, ένα μοναδικό κτίσμα μεγάλων καλλιτεχνών και μείγμα πολλών αρχιτεκτονικών στυλ .
Το καστέλο της εισόδου και ή σχολή στρατού
Στο δρόμο της επιστροφής δέν θα σταματήσουμε στην Μαδρίτη γιατί την είχαμε επισκεφθεί άλλες φορές αλλά θά σταματήσουμε στην Ανδόρρα για αφορολόγητο . . . σόπινγκ θέραπυ.
Ανεβαίνοντας Ανδόρρα ό καιρός αρχίζει να αλλάζει
Το Πριγκηπάτο της Ανδόρρας Βρίσκεται στα ανατολικά Πυρηναία και δημιουργήθηκε το 1278
Το συνολικό μήκος της χώρας είναι 40 χλμ καί πρωτεύουσα είναι η Ανδόρρα λά Βέγια.
Παράξενα τά πολιτικά τους γιατί αρχηγός Κράτους είναι από κοινού, ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας και ο επίσκοπος του Ουρχέλ
Δεν υπάρχει εφορία και είναι φορολογικός παράδεισος γεγονός πού βασικά στηρίζει την οικονομία
Με δύο διανυκτερεύσεις , ξεκούραστοι , καλοφαγωμένοι, πολυπιωμένοι και πολυψωνισμένοι αρχίσαμε να κατεβαίνουμε τά Πυρηναία μπαίνοντας Γαλλία με τελικό προορισμό τη Βενετία από όπου θα επιστρέψουμε στα πατρώα.
« Last Edit: Παρασκευή 20 Μάρτιος 2009, 19:57:43 μμ by Ταξιδευτής »
Όλοι θά πεθάνουμε , λίγοι όμως θά ... ζήσουμε
ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕΙΣ ΣΕ ΑΓΝΩΣΤΑ ΠΕΛΑΓΗ ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΚΟΥΡΙΑΖΕΙΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ......
Κυνηγός ηλιοφάνειας.
Η καλύτερη δουλειά.
Ούτε όπλα χρειάζεσαι, ούτε άδειες και έχεις και το θήραμα χωρίς να το σκοτώσεις.
