Εγώ τη χρειαζόμουν μιαν έκδρομούλα, ειδικά μετά από όλο το παστίτσιο (ΑΚΑ πολύ δουλειά) της προηγούμενης εβδομάδας είχα εκφράσει τις διαθέσεις μου στα κουβάδια...
Τελικά έπεισα τον συνήθη ύποπτο (Μπαρμπα-Τεό) (πολύ που ήθελε) και, μετά από πρότασή του, αποφασίστηκε μονοήμερη στο Ναύπλιο για την Κυριακή.
Ο Εκτοράκος το χημείο, αν και δήλωσε ότι θα έρθει, τελικά τον φάγαν τα ξενύχτια και την έκανε με ελαφρά sms βραδιάτικα..
Ο Γιώργος (georgakis), τελικά ήρθε, άνευ Μαριάννας που, ομοίως, την φάγαν τα ξενύχτια, και δη τα μπουζούκια..
Τελική σύνθεση, σε τυχαία σειρά
, ΕΓΩ και η Τάνια (Ορνέλα), Τεό και Ελεάνα (μαύρο χρέπι χρέπογλου), Γιώργος (με το πιο βρώμικο ΤΑ της Αττικής
) και, κερασάκι, οι γείτονες του Τεό, Αργύρης και Χριστιάννα (με BEVERLY 500άρι)... Ντένο είδες; Σου βρίσκουμε παρέα σιγά σιγά..
Τα γνωστά ο Τεό ήθελε στις 9.30 εγώ στις 10.00, έγινε τρελή φασαρία με το γνωστό δούλεμα (θα σε πλακώσουν πάλι τα σεντόνια), έγινε δεκτή η ώρα που ζήτησα, και, τελικά, μόνο εγώ ήμουν στην ώρα μου!!!
Ο ποταπός ο Τεό τα έριξε τάχα μου στον Αργύρη που ήθελε, δήθεν, παραφλού στο αυτόματο γιατί ανέβασε θερμοκρασία... Λες και δεν καταλάβαμε όλοι ότι το χρέπι του (χρέπογλου) πάλι δεν έπαιρνε μπροστά το πρωί... Εννοείται γίναμε μουσκίδι μέχρι να έρθουν...
Ξεκινήσαμε λοιπόν με τον Τεό μπροστά (που μας έταξε και σπέσιαλ διαδρομή έτσι των έτσι) και την Ιταλίδα σκούπα, πράγμα λογικό αφού ήταν και η δυνατότερη και η γρηγορότερη, και η πιο αξιόπιστη (το piaggio λίγο κοντράριζε εδώ), και είχε τον καλύτερο οδηγό...
Βάλαμε και την Τάνια να βγάλει το μεροκάματο, εκτελώντας, και πάλι, χρέη φωτογράφου...
Φτάσαμε λοιπόν από τον "παλιό" δρόμο στο Ναύπλιο... (η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά)
...και κάτσαμε σε μια καφετέρια για το χρωστούμενο καφεδάκι..
Μετά ανεβήκαμε στο Ξενία και κάναμε μια βόλτα που είχε απίθανη θέα...
Η Ιταλίδα έκανε ΚΑΙ την γκαρνταρόμπα κρανών (άλλη μια ευγενική χορηγία της aprilia)...
Μετά χωριστήκαμε αφού οι υπόλοιποι ξεκινήσαν για την παραλία Κονδύλι και εγώ με την Τάνια πήγαμε ξανά στις καφετέριες να δω έναν πολύ φίλο μου (από τα μέρη) που είχε εν τω μεταξύ έρθει να με δει..
Λίγο αργότερα ξανά-βρεθήκαμε στην παραλία, όπου ήταν τέλεια (ο Αργύρης και ο Γιώργος βγάλαν λέπια) και εγώ με την Τάνια δώσαμε ρεσιτάλ μπαντμιτον για όλην την παραλία... Ο Τεο περιορίστηκε στο προσφιλές του σπορ, την μπυρο-ρούφηξη...
Στις φωτό ντοκουμέντο από το ναυάγιο τσερτς:
Μετά γυρίσαμε στο Βιβάρι (απ' όπου είναι ο φίλος μου) και πήγαμε σε μια προτεινόμενη ταβέρνα, όπου έγιναν τα γνωστά αίσχη στο βωμό της χοληστερίνης..
Η Ορνέλα και πάλι επέδειξε ομαδικό πνεύμα:
Μετά, και ενώ είχα ήδη μείνει από μπαταρία στην φωτογραφική, πήγαμε στον λεγόμενο Κόκκινο Βράχο για ένα καφεδάκι να ξυπνήσουμε, και πήραμε το δρόμο της επιστροφής... (μπάρμπα βάλε καμιά φωτό...
)
Το κλου ήταν ότι ο Τεό μας έκανε κάτι περιποιημένους κύκλους από κάτι χωριά (σταμάτησε και 2 φορές να ρωτήσει) και κάναμε μια ώρα να βγούμε 25 χιλιόμετρα πριν την Κόρινθο, μετά φάγαμε και πακετάκι στην κίνηση (φρικαλέα επιστροφή με 32 βαθμούς στις 22.00), η Τάνια άρχισε τη γκρίνια ότι δεν θα προλάβει να ξεκουραστεί, οι οδηγοί στα αμάξια να έχουν βαρέσει μπιέλες, η μπαταρία στην ενδοσυνεννόηση να πέφτει και να μην ακούει η Τάνια, λόγω κίνησης και piaggio να πηγαίνουμε με 80 - 100, ο Τεό έσπασε και άρχισε να παίζει φώτα και να κορνάρει δαιμονισμένα (από την Κροατία είχα να τον δω να φλιπάρει έτσι
) και τελικά φτάσαμε στις 22.35 στο σπίτι πτώματα, αλλά γεμάτοι εικόνες για άλλη μια φορά...
Highlight: Η Τάνια με τις ρακέτες του Μπάντμιτον παντού..
Το ξέρω θα κάνει 10 ώρες να φορτώσει η σελίδα έτσι όπως τα 'κανα αλλά πλέον τα ξέρετε αυτά...
Το άλμπουμ εδώ:
http://s237.photobucket.com/albums/ff169/tserts/2008_09_14_Monoimeri_Nafplio/?start=all