Σάββατο 21 Οκτώβριος 2017, 17:07:39 μμ *
Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης
Νέα: Website του συλλόγου www.transalp.gr
 
   Αρχικη   Βοηθεια Αναζητηση Σύνδεση Εγγραφή  
Σελίδες: [1] |   Κάτω
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: Πολυτίμη Κυριακοπούλου: Tuareg Rally!  (Αναγνώστηκε 2812 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:51:17 μμ »



Στο απαιτητικό ράλι Tuareg φέτος συμμετείχε για πρώτη φορά ελληνίδα αγωνιζόμενη, η Πολυτίμη Κυριακοπούλου, καταλαμβάνοντας μάλιστα την 3η θέση στις γυναίκες!
Στον πρώτο της αγώνα εκτός Ευρώπης, και στον πρώτο σε τέτοιο αμμώδες τερέν, η Ελληνίδα αναβάτης ανέβηκε στην τρίτη θέση στο βάθρο των γυναικών (από 7 συμμετοχές), ενώ κατέλαβε την 27η θέση στην κατηγορία amateur, από 60 συμμετοχές!



Η Πολυτίμη Κυριακοπούλου πέρασε από το Moto-Τρίτη, με το HP2 της, για να μιλήσουμε για τη συμμετοχή της στο Tuareg Rally.

Πολυτίμη Κυριακοπούλου: «Μοτοσικλέτα οδηγούσα από τα 16 μου, χωρίς όμως να έχω εμπειρία στο χώμα. Το 2006 αγόρασα ένα BMW HP2, στα 1200 κυβικά, και με αυτό ξεκίνησε η επαφή μου με το χώμα! Αρχισα έτσι να τρέχω σε μικρούς αγώνες πλοήγησης, δηλαδή σε μονοήμερα trail-rides στην Ελλάδα, το 2008, με το HP2. Με κέρδισε το χώμα, η δυνατότητα να χώνεσαι στο δάσος, με παρέα, αλλά μου άρεσε και η πλοήγηση. Το 2010, και αφού είχα βελτιωθεί, ασχολήθηκα πιο σοβαρά, και βγήκα και έξω, κάνοντας κάποιους αγώνες στην Αλβανία, και στη Βουλγαρία. Και φέτος, ήρθε το Tuareg Rally.»



Π
« Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 14:01:55 μμ από Leon » Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #1 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:52:18 μμ »



Πάντα με χαμόγελο, παρά τις αντιξοότητες της ερήμου, η Πολυτίμη αποτελεί έμπνευση για όλους.


Είναι πράγματι κάποιες φορές που τα πράγματα έρχονται από μόνα τους εκεί που δεν τα περιμένεις...

Όπως όταν δέχτηκα μια πρόσκληση από έναν φίλο Ελβετό αναβάτη, που γνώρισα κατά την διάρκεια του αγώνα Rally Albania πέρσι το καλοκαίρι, να τρέξω με την ομάδα του στο Tuareg Rally. Είχα έτσι την δυνατότητα να πραγματοποιήσω ένα μεγάλο όνειρο, να συμμετέχω σ έναν πολυήμερο αγώνα rally οδηγώντας στην έρημο της Αφρικής. Ήταν κάτι που το είχα σκεφτεί πολλές φορές αλλά πίστευα ότι ήταν απρόσιτος στόχος. Έπρεπε λοιπόν να πάρω μια δύσκολη απόφαση σε δύσκολους καιρούς, αλλά δεν μπορούσα να αφήσω μια τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη κι έτσι χωρίς να το πολυσκεφτώ είπα το ναι!!

Κι έτσι ξεκίνησα τις προετοιμασίες. Συζητήσεις, τηλέφωνα, e-mails και γύρω μου  η οικογένεια και οι φίλοι να είναι για άλλη μια φορά στο πλάι μου να  με στηρίζουν. Είχα πολλά να κάνω. Να συντηρήσω και να ετοιμάσω  την μοτοσυκλέτα Husaberg FE450. Να την χωρέσω μέσα σε κούτα και φορτωμένη παρέα με τους έξτρα τροχούς και τα ανταλλακτικά, με μεταφορική εταιρεία να ταξιδέψει με προορισμό το Μιλάνο. Από εκεί  την παραλαμβάνει ιταλική ομάδα και μαζί με τις  μοτοσυκλέτες και τα πράγματα και άλλων αγωνιζομένων θα φορτωθεί για την Τυνησία και συγκεκριμένα για την πόλη Douz, από όπου θα ξεκινήσει ο αγώνας.

Ταξίδεψα μέχρι την Πελοπόννησο και συγκεκριμένα τον Καϊάφα για προπόνηση στην άμμο, που απΆ ότι είχα μάθει και τελικά ήταν πράγματι έτσι, η εν λόγω παραλία είναι μια μικρογραφία των αμμόλοφων της ερήμου. Έκανα αρκετά χλμ με το ποδήλατο σχεδόν κάθε μέρα, λίγη γυμναστική και πολλές οι σκέψεις να τριγυρνάνε στο μυαλό, αγωνίες για το άγνωστο τερέν και  καινούργια δεδομένα σΆ έναν αγώνα στο εξωτερικό, σε μια χώρα στην μακρινή Αφρική. Ήξερα ότι θα ήμουν μόνη από την Ελλάδα και μάλιστα η πρώτη ελληνική συμμετοχή, όπως με είχε ενημερώσει  ο γερμανός διοργανωτής. Είχα γεμίσει πίστη και δύναμη ότι θα τα καταφέρω και ένιωθα ότι θα κάνω κάτι που το θέλω πάρα πολύ κι έτσι όλος ο κόσμος έχει συνωμοτήσει  υπέρ μου!

Και η ημέρα της αναχώρησης φτάνει. Το πρωί 5 Μαρτίου ημέρα Τρίτη είναι η πτήση από την Αθήνα για την Τύνιδα μέσω  Ρώμης. Στο αεροδρόμιο της Ρώμης θα συναντήσω τον φίλο και χορηγό της συμμετοχής μου, μέλος κι αυτός της ομάδας MACAD/RNS. Μετά από αρκετές ώρες φτάνουμε στην Τύνιδα και μετά με εσωτερική πτήση πετάμε για τον αεροδρόμιο της Nefta μια μικρή πόλη μέσα στην έρημο. Με ταξί και μετά από αρκετά ακόμα χλμ φτάνουμε αργά το βράδυ στην Douz,όπου και θα μείνουμε για τα επόμενα τρία βράδια.

Ακολουθούν δύο μέρες οδήγησης στους αμμόλοφους, μέρες εξοικείωσης με την έρημο. Η εμπειρία είναι συγκλονιστική και ψάχνω την θάλασσα, αφού μετά την απέραντη «αμμουδιά» περιμένω να αντικρίσω το μπλε της θάλασσας. Ο Guillaume έχοντας οδηγική και αγωνιστική εμπειρία στην άμμο προσπαθεί να  μεταφέρει σε μένα τις γνώσεις του. Δεύτερη ταχύτητα στο κιβώτιο, σταθερή ταχύτητα και ροή. Αυτές είναι οι συμβουλές του και προσπαθώ να τις κάνω πράξη αποφεύγοντας τα κολλήματα στην άμμο.

Το βράδυ της 7ης Μαρτίου, μια μέρα πριν τον γραμματειακό και τεχνικό έλεγχο, συναντάμε και τους άλλους δύο της ομάδας μας τον γερμανό Tonny Schattat και τον Edward Taylor από την Αυστραλία και τρώμε μαζί. Την επόμενη μέρα βρισκόμαστε στο ξενοδοχείο Sahara Douz και μαζί με μας και όλοι οι αγωνιζόμενοι.

Έλεγχος στα έγγραφα της μοτοσικλέτας, κινητά και με τους δύο πάροχους κινητής τηλεφωνίας της Τυνησίας, αφού  αυτός είναι και μοναδικός τρόπος επικοινωνίας μας με την διοργάνωση κατά την διάρκεια του αγώνα σε περίπτωση ανάγκης, live tracking δεν υπάρχει. Φωτοβολίδες, φαρμακείο και ότι άλλο προβλέπεται από τον κανονισμό είναι μέσα στο σακίδιο. Στο τέλος γίνεται και η παράδοση των «δρομοβιβλίων»-roadbooks. Κατόπιν γίνεται η ενημέρωση από τον διοργανωτή.

Προβάλλονται βίντεο με στιγμιότυπα από παλαιότερους αγώνες στο Μαρόκο, αφού μετά από 14 συνεχείς  χρονιές το Rally Tuareg γίνεται φέτος στην Τυνησία. Μας εξηγούν τα θέματα ασφαλείας, ότι σε περίπτωση ατυχήματος πρέπει να επικοινωνήσουμε με την διοργάνωση από το κινητό μας τηλέφωνο και αργότερα να χρησιμοποιήσουμε τις φωτοβολίδες φυλάγοντας τις δύο τελευταίες για το βράδυ.  Δίνονται πληροφορίες για την διαδρομή που θα αύριο θα πραγματοποιηθεί σε αμμόλοφους. Το roadbook είναι γραμμένο ανάποδα από κάτω προς τα πάνω, διαφορετικό απ ότι έχω συνηθίσει, αλλά πιστεύω ότι δεν θα αντιμετωπίσω κάποια δυσκολία.

Στο βίντεο προβάλλονται τα ονόματα όλων των αγωνιζομένων και  στο τέλος οι σημαίες απ όλες τις χώρες των συμμετοχών και βλέποντας την ελληνική σημαία αισθάνομαι συγκίνηση. Ο αγώνας προβλέπεται δύσκολος. Φεύγω να σημειώσω το roadbook, να το τοποθετήσω στην μοτοσικλέτα, και να πάω γρήγορα στο δωμάτιο να ξεκουραστώ. Πρέπει όχι μόνο για την αυριανή μέρα, αλλά και για τις επτά ημέρες του αγώνα να κάνω οικονομία στις δυνάμεις μου, να οδηγήσω χωρίς λάθη στην πλοήγηση, γρήγορα και με ροή και να καταφέρω να επιστρέψω πίσω έχοντας ολοκληρώσει αυτό τον αγώνα , αρτιμελής, υγιής, κοντά στους δικούς μου.
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #2 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:53:23 μμ »



Πρώτη μέρα του αγώνα σήμερα και η αλήθεια είναι ότι έχω πολύ άγχος. Εκατόν τριάντα χλμ συνολικά μόνο αμμόλοφοι και λίγες πίστες με μαλακή άμμο. Με δύο μέρες προπόνηση στους αμμόλοφους η αυριανή μέρα φαντάζει δύσκολη. Ώρα εκκίνησης για τις μηχανές στην κατηγορία pro 8.50, μετά τα αυτοκίνητα που θα ξεκινήσουν νωρίτερα. Θα ξεκινήσουμε 10 -10 μηχανές μαζί αφού δεν υπάρχει ακόμα κατάταξη που να καθορίζει την σειρά εκκίνησης. Η κατηγορία pro θα κάνει δύο κύκλους με μικρή διαφορά στην διαδρομή. Αν είναι πολύ κουραστικά για μένα θα σταματήσω στον ένα γύρο και θα συνεχίσω από αύριο στην κατηγορία amateur.

Τα πρώτα 7χλμ είναι πραγματικά πολύ δύσκολα, όπως έχουμε μάθει από την ενημέρωση. Από την εκκίνηση και μέχρι το CP1 η διαδρομή είναι σε μαλακούς αμμόλοφους. Προσέχω να μην κολλήσω αν και πολλές φορές συμβαίνει κι αυτό.. Κάνει πολύ ζέστη κι αυτό κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Φτάνω στο CP1 αφού έχω ήδη περάσει από ένα μυστικό CP στη διαδρομή. Είναι πολύ σημαντικό να μην χάσεις τα μυστικά σημεία ελέγχου γιατί για καθένα χρεώνεσαι με 4 ώρες ποινής ενώ για κάθε χαμένο προκαθορισμένο σημείο ελέγχου της διαδρομής μόνο με 2 ώρες.

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην πλοήγηση τόσο στο roadbook  όσο και στην πυξίδα του GPS μιας και στους αμμόλοφους δεν υπάρχει διαδρομή, μόνο ροδιές αν και αυτές χάνονται αφού η άμμος είναι πολύ μαλακή. Από το CP1 στο CP2 και μετά στο CP3 Η διαδρομή είναι σε αμμόλοφους και αμμώδεις πίστες. Η πλοήγηση γίνεται πιο εύκολη και φτάνω χωρίς να έχω χάσει κανένα κρυφό σημείο ελέγχου. Φτάνω στο CP3 αρκετά κουρασμένη αλλά ξέρω ότι έχω ακόμα ένα CP και μετά ο τερματισμός.

Ξεκινάω μαζί με τον Edward από την Αυστραλία της ομάδας μου (MACAD/RNS). Είναι και για τους δυο μας η πρώτη φορά που οδηγούμε στους αμμόλοφους κι έτσι από ένα λάθος βρισκόμαστε έκτος διαδρομής κολλημένοι στην άμμο. Η κούραση δουλεύει αρνητικά κι έτσι το κάθε μέτρο φαίνεται χλμ. Κι εκεί που πιστεύω ότι δεν θα βγω ποτέ από εκεί μέσα, περνάει ένας καμηλιέρης με δύο καμήλες. Σκέφτομαι να τον σταματήσω, χρειάζομαι την μία για μένα και την άλλη για το μηχανάκι μου. Οι δυνάμεις μου με αφήνουν. Ο Ed έχει κολλήσει πολλές φορές κι αυτός μου λέει να συνεχίσουμε. Του προτείνω να επιστρέψουμε στο προηγούμενο CP  που είναι αρκετά κοντά μας. Κανείς δεν έχει περάσει τόση ώρα από το σημείο που είμαστε κι έτσι επιβεβαιώνεται το λάθος μας.

Φτάνοντας στο CP όλα μοιάζουν  ξεκάθαρα. Ξαναβρίσκουμε την διαδρομή κι έτσι αν και η οδήγηση είναι και πάλι στους μαλακούς αμμόλοφους, κινούμαστε με καλό ρυθμό και φτάνουμε στον τερματισμό χωρίς να έχουμε πάρει καμιά ποινή. Αποφασίζουμε και οι δυο μας να μην συνεχίσουμε για τον δεύτερο γύρο και κατευθυνόμαστε στο ξενοδοχείο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχίσω στην κατηγορία pro αφού έχοντας κάνει μόνο ένα γύρο θα χρεωθώ με ποινή.

Έτσι αλλάζω κατηγορία σε amateur, και θα προσπαθήσω να ολοκληρώσω τον αγώνα μου σε αυτή. Η πρώτη μέρα ήταν αρκετά δύσκολη για μένα αφού η εμπειρία μου στην οδήγηση στους αμμόλοφους είναι μηδαμινή. ”Many soft dunes, which can be like hell “ είπαν στην ενημέρωση κι έτσι ήταν. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή στην πορεία που διαλέγεις ανάμεσα στους αμμόλοφους και σίγουρα πρέπει να κινείσαι διαρκώς με ροή για να αποφεύγονται οι στάσεις και τα κολλήματα.

Είμαι αρκετά ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα και τελικά η πλοήγηση με μοίρες και το διάβασμα του roadbook από κάτω προς τα πάνω, ανάποδα δηλαδή από ότι έχουμε συνηθίσει, δεν με προβλημάτισε ιδιαίτερα.
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #3 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:54:00 μμ »



Δεύτερη  μέρα του αγώνα σήμερα με εκκίνηση την Douz και προορισμό την Gafsa. 330 χλμ συνολικά για την κατηγορία amateur και τα αυτοκίνητα, 310 για την κατηγορία pro. Ο  προβλεπόμενος χρόνος της διαδρομής 7-10 ώρες. Ο τερματισμός μου της προηγούμενης μέρας με φέρνει σχετικά μπροστά στην εκκίνηση κι αυτό με γεμίζει αισιοδοξία. Θα συναντήσουμε αμμόλοφους στην διαδρομή, κυρίως στα πρώτα χλμ αλλά το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής θα είναι σε πίστες. Θα διασχίσουμε μια αποξηραμένη λίμνη, το Bonanza Pass, Scuba Pass και το Thomas Garden. Τι να πω ακούγονται παραμυθένια.

Η μέρα έχει δύο ειδικές διαδρομές μία των 110 χλμ περίπου και μία των 40χλμ και τρεις απλές διαδρομές μέχρι τον τερματισμό. Ξεκινάω και μετά από ένα μεγάλο κομμάτι οδήγησης σε αμμουδερές πίστες ακολουθεί οδήγηση σε  χωματόδρομους με κόκκινο χώμα και πολλές κοφτερές πέτρες. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή γιατί ο δρόμος κόβεται συνέχεια με εγκάρσια λούκια κι έτσι οι πτώσεις θα είναι οδυνηρές. Γρήγορα στο μέσο περίπου της πρώτης ειδικής αντιμετωπίζω πρόβλημα με το roadbook. Έχει κολλήσει  το ένα γρανάζι και  ακόμα και χειροκίνητα δεν μπορώ να το δουλέψω. Προσπαθώ να ακολουθήσω τους μπροστινούς αλλά η οδήγηση στην σκόνη τους με κάνει να πέσω δύο φορές. Στην δεύτερη πτώση χάνω το πίσω φρένο. Χάνω υγρά κι έτσι φαίνεται ότι δεν μπορώ να το χρησιμοποιήσω.

Οι πτώσεις και οι ατυχίες μου, roadbook και πίσω φρένο να μην δουλεύουν μου δημιουργεί μεγάλο εκνευρισμό, αλλά πρέπει να βρω τον ρυθμό μου και να συνεχίσω. Δεν πρέπει να ξαναπέσω, γιατί πεσμένη κάτω μέσα στην σκόνη δεν είμαι ορατή κι έτσι η σύγκρουση με τον οδηγό που έρχεται γίνεται τρομακτική και μόνο στην ιδέα. Φτάνω στο CP2 που είναι και το τέλος της απλής γίνεται  ανεφοδιασμός, ο μηχανικός ελέγχει το πίσω φρένο, αλλά δεν μπορεί να κάνει  τίποτα. Θα το φροντίσουν στον τερματισμό μου λένε. Το roadbook δεν  δουλεύει καθόλου αφού τα γρανάζια έχουν μετατοπιστεί από την θέση τους κι έτσι ούτε χειροκίνητα μπορεί να λειτουργήσει.

Έτσι αποφασίζω να ακολουθήσω κάποιον Ιταλό αναβάτη στην επόμενη ειδική. Σε κάποιο σημείο περίπου στο μέσο της ειδικής βρισκόμαστε χαμένοι. Ίσως και από ασάφεια του roadbook μιας και στο ίδιο σημείο έχουν χαθεί πολλοί, αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Τριγυρνάμε για περίπου μία ώρα κι έτσι αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε το ίχνος στο GPS για να φτάσουμε στο CP3. Εκεί ανακαλύπτουμε πως έχουμε χάσει ένα κρυφό σημείο ελέγχου και συγχρόνως βρισκόμαστε, για μονάχα 5 λεπτά, εκτός χρόνου κι έτσι πρέπει να επιστρέψουμε στον τερματισμό στην πόλη Gafsa από άσφαλτο. Αυτό σημαίνει 4 ώρες ποινή για το χαμένο κρυφό  CP και 2 ώρες για την εκτός χρόνου άφιξη στο επόμενο CP. Συνολικά 6 ώρες penalty γι αυτήν την μέρα.

Μεγάλη απογοήτευση για μένα. Πρέπει να φτάσω γρήγορα στο ξενοδοχείο να επισκευάσω το πίσω φρένο, να αντικαταστήσω το roadbook  με το δεύτερο που έχω μαζί μου και να ετοιμαστώ για την επόμενη μέρα. Το ξενοδοχείο μου είναι 12χλμ μακριά από αυτό της διοργάνωσης κι αυτό κάνει τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Φτάνω στο ξενοδοχείο κατά τις 5.00. Μένω μέχρι τις 8.30 με τους μηχανικούς για να επισκευάσουμε το μηχανάκι μου. Να κάνουμε εξαέρωση στο πίσω φρένο, να αλλάξω roadbook, να επισκευάσω τις χούφτες μου  κι έτσι χάνω την ενημέρωση που είναι στις 8.00, όπως κάθε μέρα, στο ξενοδοχείο μακριά μου.

Δυστυχώς τα νέα είναι πολύ άσχημα. Ο ¶γγλος Wesley Beane, με το νούμερο 25 έχει μία θανάσιμη πτώση κι έτσι η αυριανή μέρα δεν θα πραγματοποιηθεί αγωνιστικά. Η οδήγηση μέσα στην σκόνη σε ένα τερέν με κοφτερές πέτρες και λούκια απαιτεί μεγάλη προσοχή κι έτσι οι μεγάλες ταχύτητες μπορεί να αποβούν  μοιραίες. Το αναγκαστικό διάλειμμα της επόμενης μέρας μου δίνει την δυνατότητα να επισκεφτώ το τοπικό νοσοκομείο για να βγάλω ακτινογραφίες στα δάχτυλα του αριστερού μου ποδιού που τραυματίστηκαν από πτώση μου μετά το τέλος της πρώτης μέρας πηγαίνοντας στην ενημέρωση. Με πονάνε πολύ και η εικόνα τους είναι αποκαρδιωτική. Εύχομαι να μην τα έχω σπάσει.

Στο νοσοκομείο αν και οι εγκαταστάσεις είναι αρχαίες οι γιατροί είναι εξαιρετικά ευγενικοί. Η ακτινογραφία δείχνει μικρό ράγισμα στο ένα δάχτυλο και η γιατρός μου προτείνει ξεκούραση, Αύριο θα κινηθούμε με κατεύθυνση την επόμενη πόλη Nefta, από άσφαλτο στην μνήμη του οδηγού που χάθηκε. Έτσι θα μπορέσω να ξεκουράσω λίγο το πόδι μου και να ετοιμαστώ για την επόμενη μέρα.

Αποτέλεσμα 2ης μέρας 55η. Το χειρότερο αφού χρεώθηκα με 4+2 ώρες ποινή για το κρυφό σημείο ελέγχου που έχασα και για την καθυστερημένη μου άφιξη στο επόμενο σημείο ελέγχου αντίστοιχα.
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #4 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:54:33 μμ »



Τρίτη μέρα του αγώνα σήμερα με εκκίνηση την Gafsa και προορισμό την Nefta,δεν  θα χρονομετρηθεί λόγω του χθεσινού μοιραίου δυστυχήματος. Μια μέρα 200χλμ συνολικά που από άσφαλτο γίνεται πολύ μικρότερη στα 100 περίπου χλμ. Θα προτιμούσα να την κάνω από χώμα οδηγώντας με το roadbook  αλλά όπως είπα και πριν προτιμώ να ξεκουραστώ. Ξεκινάμε από το ξενοδοχείο κατά τις 9.00.Φτάνουμε στο άλλο ξενοδοχείο αρκετά νωρίς, ένα ξενοδοχείο διακοπών.

Μέρα ξεκούρασης σήμερα στο ξενοδοχείο που θα διανυκτερεύσουμε για ακόμα ένα βράδυ αφού η αυριανή μέρα είναι ένας κύκλος που ξεκινάει και καταλήγει στην πόλη Nefta και θα πραγματοποιηθεί μέσα στους αμμόλοφους στην περιοχή που γυρίστηκε η ταινία Star Wars.
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #5 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:55:32 μμ »


Μεγάλος ο ενθουσιασμός για την τρίτη θέση στις γυναίκες, και την 27η θέση στην κατηγορία amateur από 60 συμμετοχές!

Eβδομη και τελευταία μέρα του αγώνα σήμερα με εκκίνηση και τερματισμό την Douz. Μια διαδρομή μόνο 45χλμ για την κατηγορία amateur και 60χλμ για την κατηγορία pro. Ο προβλεπόμενος μέγιστος συνολικά χρόνος είναι 3 ώρες και η διαδρομή είναι όλη μια ειδική.

Η εκκίνηση όπως κάθε μέρα στις 9.40 κι εγώ δεν είμαι έτοιμη. Η μοτοσυκλέτα μου συνεχίζει να χάνει νερά και η ένδειξη υπερθέρμανσης παραμένει φωτεινή. Ο μηχανικός προσπαθεί να επισκευάσει την βλάβη αλλά όλη του η προσπάθεια είναι μάταιη. Μου προτείνει να πάρω εκκίνηση και να γυρίσω στο ξενοδοχείο. Είναι πολύ επικίνδυνο να συνεχίσω έτσι. Μπορεί να κάψω μοτέρ και να μείνω στην μέση της ερήμου μου λέει.

Ξεκινάω τελευταία στιγμή για το σημείο της εκκίνησης, που ευτυχώς είναι πολύ κοντά στο ξενοδοχείο. Αισθάνομαι πολύ απογοητευμένη έχοντας φτάσει τόσο κοντά στην πηγή να μην μπορώ να πιω νερό. Μπαίνω στην σειρά με τους άλλους 3 αναβάτες για να πάρω εκκίνηση και οι σκέψεις είναι ανάκατες στο μυαλό μου. Με την άκρη του ματιού μου βλέπω τους μηχανικούς να με κοιτάν. Πρέπει να συνεχίσω. Με μισό λίτρο νερό στην πλάτη παίρνω εκκίνηση. 45 χλμ είναι μόνο. Θα κάνω στάσεις και θα γεμίζω το ψυγείο με νερό. Φτάνω στο πρώτο CP στην κορφή ενός ψηλού αμμόλοφου. Χωρίς δεύτερη σκέψη σκαρφαλώνω, δίνω την κάρτα μου και πάω ξανά στην μοτοσυκλέτα μου για να γεμίσω νερό.

Βάζω σχεδόν ένα λίτρο και συνεχίζω. Έχω το νου μου στην μοτοσυκλέτα μου αν και το λαμπάκι ανάβει συνέχεια απειλητικά. Φτάνω και στο επόμενο και τελευταίο CP της ημέρας, σταματώ , δίνω κάρτα και βάζω ξανά νερό. Μένει τώρα πια ο τερματισμός. Δεν μπορεί πια να συμβεί κάτι. Είμαι αισιόδοξη και συνεχίζω. Φτάνω στον τερματισμό έχοντας προσθέσει στο ψυγείο της μοτοσικλέτας μου συνολικά σχεδόν 2 λίτρα νερό. Η χαρά μου δεν περιγράφεται και το χαμόγελο μου ξεχειλίζει από το κράνος. Έχω τερματίσει και είμαι πολύ περήφανη που τα κατάφερα!!!

Πάμε για φαγητό και στις 3.00 πρέπει να επιστρέψουμε στο σημείο της εκκίνησης γιατί θα ακολουθήσει μια πορεία 3,5 περίπου χλμ μέσα στους αμμόλοφους για όλα τα οχήματα που θα πάρουν εκκίνηση σε σειρές ανά 20. Η διαδρομή δεν θα χρονομετρηθεί, όμως είναι υποχρεωτική για όλους. Πολύς κόσμος συγκεντρωμένος, φωτογράφοι, μια γιορτινή ατμόσφαιρα παντού! Ολοκληρώνω και αυτήν την διαδρομή, χωρίς άγχος και φτάνω στο  σημείο του τερματισμού ενώ ακούω το όνομα μου από τα μεγάφωνα. Δεν είναι και λίγο να ακούς τον κόσμο να σε ζητωκραυγάζει με το όνομα σου. Η συγκίνηση είναι απερίγραπτη και τα μάτια μου δακρύζουν. Το όνειρο μου έγινε πραγματικότητα και δεν μπορώ να το πιστέψω.

Έχω κερδίσει την 27η θέση στην γενική κατάταξη της κατηγορίας amateur για όλον τον αγώνα. Στις επτά γυναικείες συμμετοχές κερδίζω την τρίτη θέση και ανυπομονώ να φτάσει η στιγμή της βράβευσης μου και να κρατήσω στα χέρια μου το τρόπαιο μου.
« Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:58:00 μμ από Leon » Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #6 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 13:56:38 μμ »



Ο αγώνας έχει ολοκληρωθεί κι εγώ είμαι εδώ έχοντας τερματίσει. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω! Σιγά-σιγά γυρνάω στο ξενοδοχείο για να ετοιμάσω  το μηχανάκι μου για να φορτωθεί και να πάρει τον δρόμο της επιστροφής, να τακτοποιήσω τα πράγματα στο κουτί μου, τα ρούχα μου στην βαλίτσα. Το πάρτι της λήξης του αγώνα θα γίνει στις 8.00 στο ξενοδοχείο καθώς και η βράβευση των νικητών. Είμαι τρίτη στην κατηγορία των γυναικών και θα ανέβω στο βάθρο!

Μεταφέρω την μοτοσικλέτα μου, το κουτί μου και τους δεύτερους τροχούς στην ομάδα που θα τα μεταφέρει στο Μιλάνο και από εκεί στην Αθήνα. Στις 8.00 είμαι στο ξενοδοχείο. Όλος ο κόσμος είναι μαζεμένος εκεί σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα  και τα πρόσωπα όλων γεμάτα χαμόγελα ικανοποίησης. Πρώτα γίνεται η βράβευση της κατηγορίας pro για τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες κι έπειτα για την κατηγορία amateur. Ο φίλος μου Martin Fontyn από το Βέλγιο παίρνει διάκριση για την νίκη του σαν αναβάτης άνω τον πενήντα χρόνων και έρχεται και η σειρά των γυναικών. Ξεκινάει από την πρώτη, την δεύτερη και έπειτα είμαι εγώ. Δύο γερμανίδες είναι πριν από εμένα, όχι πιο γρήγορες αλλά πιθανότατα με λιγότερες ποινές.

Δεν κατάφερα τελικά κάτι καλύτερο, αλλά είμαι πάρα πολύ χαρούμενη και βαθιά συγκινημένη ακούγοντας το όνομα μου και το όνομα της χώρας μου και ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μου συμβαίνει. Ήρθα εδώ στην μακρινή Αφρική μην έχοντας συνειδητοποιήσει τι επρόκειτο να κάνω και παρά τις όποιες δυσκολίες με το μηχανάκι μου, το roadbook , με εμένα την ίδια τα κατάφερα. Ακόμα θυμάμαι την πρώτη μέρα. Είχα χάσει τον ύπνο μου σκεπτόμενη αυτό που επρόκειτο να γίνει.
 
Ακολουθεί το πάρτι που δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο. Έχει δυνατή μουσική. Εγώ κυκλοφορώ αγκαλιά με το κύπελλο μου, ενώ πολλοί με σταματούν για να μου δώσουν συγχαρητήρια και μερικοί να βγάλουν φωτογραφίες μαζί μου. Είναι πάρα πολύ όμορφα! Είναι όλοι σαφώς ικανοποιημένοι που τα κατάφεραν, συζητούν μεταξύ τους ανταλλάσσουν email, τηλέφωνα, είναι μια πραγματική γιορτή! Δεν αργώ να πάω για ύπνο μιας και την επομένη έχουμε να κάνουμε μια διαδρομή 400 περίπου χλμ από την Douz στην Τύνιδα από όπου και θα πετάξω την Κυριακή μέσω Ρώμης με προορισμό την Αθήνα.

Μοιραζόμαστε το ταξί με τους υπόλοιπους της ομάδας και έναν φίλο τους αναβάτη από την Γερμανία. Δίνουμε 40 ευρω ο καθένας μας  για να φτάσουμε στην Τύνιδα. Η διαδρομή μου φαίνεται ατελείωτη, κάνουμε δυο στάσεις και έχοντας ξεκινήσει στις 11.30 το πρωί φτάνουμε αργά το βράδυ κατά τις 9.00 στην Τύνιδα. Βγαίνουμε μια βόλτα στο κέντρο για φαγητό με 3 αναβάτες από την Εσθονία που τυχαίνει μένουν κι αυτοί στο ίδιο ξενοδοχείο με εμάς.

Την επόμενη το πρωί στις 11.30 πετάω με το ίδιο αεροπλάνο με τον Guillaume για Ρώμη. Έχω αγωνία για τα πράγματα φοβούμενη ότι θα έχω υπέρβαρο και οι φόβοι μου δικαιώνονται. Αναγκάζομαι να χωρίσω τα πράγματα μου και να τα μοιράσω σε δύο βαλίτσες . Φτάνω στο αεροδρόμιο της Ρώμης  όπου θα πρέπει να περιμένω για περίπου 9 ώρες την ανταπόκριση μου για Αθήνα. Οι ώρες περνάνε πολύ δύσκολα, το αεροπλάνο φτάνει με καθυστέρηση και φτάνω στην Αθήνα αργά το βράδυ. Εκεί με περιμένει ο Θάνος και μερικοί φίλοι μου με πανό και σημαίες να με υποδεχτούν.

Όλα αυτά για μένα! Αισθάνομαι πολύ χαρούμενη! Η δεύτερη βαλίτσα μου δεν φτάνει ποτέ κι έτσι όλοι μαζί παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής για το σπίτι. Εκεί θα τους διηγηθώ με πολλές λεπτομερείς  όσα έζησα σε αυτό το μοναδικό ταξίδι. Είναι απίθανο το όνειρο που έζησα. Αλλά δεν είναι όνειρο, είναι πραγματικότητα.  Είναι ίσως ένα όνειρο ζωής που κατάφερα να πραγματοποιήσω!

Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από καρδιάς, τους ανθρώπους με βοήθησαν και συνεχίζουν να στηρίζουν στην προσπάθεια μου. Αν δεν ήταν κοντά μου δεν θα κατάφερνα ποτέ να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Να συμμετέχω στο Tuareg Rally 2013.




H μασκότ της Πολυτίμης, ο Σνούπι, κολλημένος στο φτερό της μοτοσικλέτας. Μάλλον της έφερε γούρι.
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
Καψιώτης....
Μέλος HTC
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 3030



« Απάντηση #7 στις: Κυριακή 02 Ιούνιος 2013, 17:05:15 μμ »

Ένα μεγάλο Μπράβο !!! Μπράβο για πάρα μα πάρα πολλά πράγματα.

Ελπίζω να βρέθηκε η βαλίτσα.
Καταγράφηκε

Αγάλια-αγάλια, ντραϊλίζουμι....
KostasC
Administrator
Rossi και πάνω !
*****
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 10361


Γαβ !


« Απάντηση #8 στις: Δευτέρα 03 Ιούνιος 2013, 10:56:09 πμ »

Μπράβο στη Πολυτίμη. Τη θυμάμαι σε κάποια TR πριν χρόνια που είχε πρωτοσκάσει μύτη με ένα HP2 ντυμένη στη τρίχα BMW style.
Συμμετείχε σε ότι έπαιζε απο τότε, μεθοδική και επίμονη.
 
πολλά έξοδα όλο το πακέτο !
 
Καταγράφηκε

African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #9 στις: Δευτέρα 03 Ιούνιος 2013, 12:29:48 μμ »

Και να σκεφτείτε πως μέσα σε όλο αυτό το concept είχε να "συντηρήσει", τα 4 παιδιά της + τον άντρα της.....


Δεν είναι καθόλου λίγο πράγμα...

Άξια και πολλά μπράβο της....
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
γκ
Hailwood, Agostini, Roberts,
Rossi και πάνω !
*****
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 2147


TA 600 for ever, τρελαμένος με το τετρακύλινδρο


« Απάντηση #10 στις: Δευτέρα 03 Ιούνιος 2013, 17:05:45 μμ »

Μπράβο στην Πολυτίμη!

 
Καταγράφηκε

Μη βάζετε δύναμη, χρησιμοποιήστε σφυρί.
Εάν το πρόβλημα δεν λυθεί, χρησιμοποιήστε βαρύτερο σφυρί.
Αν παρόλα αυτά το πρόβλημα επιμένει, εεε τότε θα είναι ηλεκτρολογικό!
Βαγγέλης
Ζήσε με την Υγεία σου, μην παίζεις με αυτήν, θα χάσεις πολλά
Rossi και πάνω !
*****
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 3805



« Απάντηση #11 στις: Δευτέρα 03 Ιούνιος 2013, 18:12:51 μμ »

Τι να πρωτοπείς και τι βραβεία να δώσεις στην επιμονή αυτών των Ανθρώπων, αξίζουν πολλά μα πάρα πολλά από όλους, ακόμα και από αυτήν την απούσα πολιτεία.

Μπράβο Πολυτίμη !!!!

Πάντα αξια και πάντα να πρωτεύεις σε ότι κι αν κάνεις στην Ζωή σου! 
Καταγράφηκε
CheGuevara
Έλα μωρή οδηγάρα που έγινες και
Μέλος HTC
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 2059


Ηasta la Victoria Siempre


« Απάντηση #12 στις: Δευτέρα 03 Ιούνιος 2013, 19:08:23 μμ »

Με τι μηχανάκι έτρεχε;

Καταγράφηκε

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
African Boy
Τhe Professional
HTC ΔΣ
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 7268



« Απάντηση #13 στις: Τρίτη 04 Ιούνιος 2013, 00:28:11 πμ »

Με τι μηχανάκι έτρεχε;



Με ένα  Husaberg FE450.....
Καταγράφηκε

"Life is not about waiting for the storms to pass.... it's about learning how to dance in the rain"
"Africa Twin XRV750 RD07A"
camionero
Μέλος HTC
Rossi και πάνω !
***
Αποσυνδεδεμένος

Μηνύματα: 853



« Απάντηση #14 στις: Τετάρτη 05 Ιούνιος 2013, 10:30:01 πμ »

"Αντράκι" η Πολυτίμη! Μπράβο της και συγχαρητήρια! 
Καταγράφηκε

Σελίδες: [1] |   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006, Simple Machines
SMF Theme © Gaia
Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!