Με το μυαλό ακόμα να μην θέλει να ...ακολουθήσει το σώμα στη δουλειά, τη μυρωδιά του χώματος, του έλατου, της βροχής στα ρουθούνια, τους ήχους από τα θηρία στ' αυτιά και την αίσθηση του εδάφους που τρέμει όταν περνάει το θηρίο λίγο πιο πέρα, άντε να συγκεντρωθείς εδώ ...πίσω και να γράψεις εντυπώσεις... ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ!!! Όποιος δεν ήταν στο βουνό να ΝΙΩΣΕΙ, δεν μπορεί να καταλάβει κάτι από τις φωτογραφίες και τα βίντεο...
Πάμε λοιπόν!
Παρασκευή στο σημείο συνάντησης... και το parking του ΣΕΑ Μεγάρων είχε μετατραπεί σε ένα υπαίθριο βενζινάδικο!
Τα πρώτα θηρία, άρχισαν να "σκάνε μύτη" στις 17:32, οπότε, παραμένουμε λίγο πιο πίσω από την προγραμματισμένη αναχώρηση για να ...μυρίσουμε το νέκταρ που μπαίνει στα ρεζερβουάρ!
Στο δρόμο, σιγούλια-σιγούλια για να βλέπουμε τα θηρία να περνάνε...
...αλλά και το όχημα που μετέφερε τα ομολογκαρισμένα λάστιχα στα service parks!!!
Ο καιρός όμως, δεν ήταν σύμμαχος
Οι ντόπιοι φίλοι μας, ανέβηκαν στο βουνό και είδαν ότι είχε πολύ χαμηλή θερμοκρασία και 6+ μποφόρ αέρα. Δεν έστησαν σκηνές, ήταν αδύνατο από τον αέρα και επικίνδυνο να ανάψουμε φωτιά για το βραδινό μας. Έτσι η λύση να μείνουμε στο Κιάτο φιλοξενούμενοι ήταν ...μονόδρομος!!! Ψήσιμο λοιπόν στην αυλή του Χρήστου και στροματσάδα στο σπίτι του Γιάννη!!!
Φιλαράκια, Γιάννη & Χρήστο, το ευχαριστώ είναι πολύ "λίγο" για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη μας για τη φιλοξενία σας!!! Να είστε πάντα καλά και να χαίρεστε τις όμορφες οικογένειές σας!!! 
Αφού πέρασε η βραδιά, χωρίς να λέμε πως
, εγερτήριο στις 06:30! ΕΧΟΥΜΕ ΑΓΩΝΑ! ΞΕΚΙΝΑΜΕ!
Πρωινό στο σημείο που παρκάραμε τα αυτοκίνητα, λίγο έξω από το Κεφαλάρι, λίγο πριν ανέβουμε το βουνό με λίγο περπάτημα για να φτάσουμε στο 1,7χλμ της ειδικής.
Αφού μας βγήκε η ...γλώσσα στην ανηφόρα βρήκαμε το τέλειο σημείο. Βλέπαμε από την εκκίνηση και όλη την πορεία του αυτοκινήτου μέχρι που περνούσε ακριβώς από πίσω μας!
Στις 13:15 ειδική άνοιξε και έτσι μπορέσαμε να μετακινηθούμε στο 6,4 χλμ (στο σημείο που ήταν να κατασκηνώσουμε), για να βρούμε και τους υπόλοιπους ντόπιους και να γίνουμε όλοι μαζί μια παρέα. Κακοήθης γλώσσες λένε, ότι φοβήθηκα να βάλω κόντρα στην ειδική με ένα Ford Escort MKII. H πάσα αλήθεια είναι ότι όταν του είπα ..."Φιλαράκι, δεν έχεις ελπίδες. Είναι αυτόματο το εργαλείο!", έκανε αναστροφή και γύρισε προς την κοπάνα εξόδου...
Όταν φτάσαμε, η φωτιά είχε ανάψει από τα παιδιά που μας περίμεναν και έτσι δεν χάσαμε χρόνο!!! Βουρ... να προλάβουμε να φάμε πριν αρχίσει το λουτρό ...σκόνης!
Και αφού φάγαμε ...ολίγον τι(!) και ήπιαμε ένα καθάριο διάφανο αγιασμό απόσταξης που είχε φέρει ο Γιάννης, παρέα με κάτι μπύρες και κοκακόλες που είχαμε στα ψυγεία μας, είπαμε να βγάλουμε και μια αναμνηστική. Όλοι πίσω από το πανό να κρύβουμε τις ...κοιλίτσες μας!
Βέβαια, το HTC, ήταν εκεί για να καλύπτει ΟΛΕΣ τις ανάγκες
Σήκω βρε! Πάμε να στήσουμε το πανό στη θέση που του αρμόζει!!! Πάνω στην ειδική!!!
Η ώρα, πέρασε, όπως και τα αγωνιστικά. Σιγά σιγά, πρέπει να αφήσουμε το χώρο που μας φιλοξένησε...
Το πανό μας πήρε το ...βάπτισμα! Άντε και στα επόμενα!!!
Σε αυτό το σημείο ήρθε και ο Πάνος (trackler) με τον Γιώργο (siths). Με το μάζεμα των πραγμάτων και τη ...βροχή, δεν σκέφτηκε κανένας να βγάλουμε φώτο.
ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΛΑ!!! ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΞΑΝΑ!!!
Υγ. Υπομονή μέχρι το απόγευμα να ενώσω τα βιντεάκια για να δείτε ...δράση!
