Πάει κι αυτό και φέτος. Καλό αλλά λίγο. Μάλιστα έγινε ακόμη λιγότερο αφού γύρισα ακόμα νωρίτερα απ' ό,τι υπολόγιζα, αφήνοντας πράγματα χωρίς να γίνουν. Αλλά ας μην παραπονιόμαστε. ¨Οσο μπορούμε ακόμα να ταξιδεύουμε είμαστε καλά. Σε λίγο θα μας το κόψουν και αυτό.
* Και αυτό το ταξίδι ήταν διδακτικό. Πάντα κάτι μαθαίνεις, κάτι βλέπεις που δεν είχες δει πριν. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ταξίδεψα μέχρι ένα σημείο με φιλικό ζευγάρι που με παρακάλεσε να περιμένω να φύγουμε μαζί επειδή ήξερα καλύτερα και, όπως είπε η κοπέλα, αν πήγαιναν μόνοι δεν θα την έβγαζε από Ελλάδα ο μπούμπος (έτσι λέει τον άντρα της).
Φάνηκαν να έχουν όρεξη και έτσι παρασύρθηκα και παραβίασα την αρχή μου να ταξιδεύω μόνος. Ανέβαλλα και την αναχώρησή μου κατά δύο μέρες
Τι το 'θελα? Η απόλυτη καταστροφή!! Η κοπέλα νόμιζε προφανώς πως ταξίδι με μοτοσυκλέτα, και δη σε άλλες χώρες, είναι όπως πάει σούπερ μάρκετ, δυο χιλιόμετρα από το σπίτι, βαμένη, με φτιαγμένο μαλί και νύχι και τακούνια μήπως μας δει και κανας γκόμενος (αυτή περίπου είναι η μέχρι τώρα ενασχόλησή της με μοτοσυκλέτα). Ήδη στην Θεσσαλονίκη της είχε φύγει το κλαπέτο. Και να τα νεύρα, να η κούραση, η γκρίνια, το ένα βρωμούσε το άλλο μύριζε. Έκανα 8 ώρες για μια διαδρομή 4-5 ωρών!!!!
Ώσπου, μετά από μια κρίση πανικού στη Σόφια, που παραλίγο μέχρι και ο άντρας της να την αφήσει και να φύγει, χωρίσαμε τις πορείες μας και συνέχισα μόνος σώζοντας το ταξίδι μου. Πάνω από ένας είναι πλήθος. Όποιος θέλει, να ο δρόμος αν του βαστάει. Ας κάνει και ας πάει οπου θέλει, αν έχει τα κότσια. Δεν θα ξανακάνω μάγκα κανέναν. Σχεδόν σπρωχτούς τους πήγα μέχρι Σόφια και τώρα θα κάθεται να κοκορεύεται στο τηλέφωνο με τις φίλες της "αχ, χρυσή μου έχω πάει και Βουλγαρία με μηχανή".
Σχετικό παράδειγμα: κάποτε πήρα έναν φίλο μου για βόλτα με το αεροπλάνο. Έβγαλε και τις σχετικές φωτογραφίες. Αργότερα μαθαίνω ότι τις έδειχνε λέγοντας ότι είναι πιλότος.
* Ο καιρός απίστευτος για Νοέμβριο. Θερμοκρασία από 19 έως 25. Ούτε σταγόνα βροχής παρά μόνο μέσα στην Αθήνα όταν γύρισα. Όπως έγραψε και ο Ταξιδευτής, ο πιο θερμός Νοέμβρης των Βαλκανίων από το 1961.
Μέχρι φωτιές συνάντησα στην Βουλγαρία στον γυρισμό.
* Όσοι πρόκειται να πάτε Βουκουρέστι προσοχή! Μην τυχόν και πάρετε το δίκτυο των περιφερειακών δρόμων. Δράμα! Έκανα 5κάτι ώρες από Σόφια για Βουκουρέστι και 4 ώρες για τα 60 χιλιόμετρα που μου έμεναν από εκεί για Πλοϊέστι!!!!!!!!! Είπατε τίποτα? Καλύτερα μέσα από την πόλη. Αν δεν είναι Παρασκευή απόγευμα ή ώρα που σχολάνε τις καθημερινές, είναι χίλιες φορές καλύτερα. Το περιφερειακό δίκτυο, λόγω του αμύθητου αριθμού νταλικών που κινούνται προς τον βορρά, έχει καταστεί ουσιαστικά άχρηστο. Μέτρησα κάπου 20 χιλιόμετρα ουρά σταματημένων νταλικών και αυτό μόνο σε ένα σημείο! Φρίκη! Πέντε ώρες από την μια χώρα στην άλλη και τέσσερις ώρες για 60 χλμ. Έλεος! Όταν κατάλαβα πού είχα μπλέξει ήταν αργά, αλλά και ήταν αδύνατο να γυρίσω. Να φανταστείτε μου έπεσε το gps και δεν μπόρεσα να σταματήσω ! Το έχασα! Ευτυχώς είχα κι άλλο, το οποίο παραλίγο να χάσω κι αυτό στον γυρισμό. Τι κατάρα είναι αυτή με τα gps?
* Για άλλη μια φορά, η φιλοξενία και η βοήθεια από τον Μιχάϊ στην Ρουμανία απίστευτη.
* Από τις καλύτερες στιγμές του ταξιδιού η διαμονή με Νίκο-Έλλη. Τα παιδιά σχίστηκαν να με βοηθήσουν. Μέχρι που όταν φόρτωνα να φύγω, πήρε το μάτι μου την Έλλη να μου καθαρίζει το κράνος, ενώ φεύγοντας ο Νίκος έλεγξε τις πλαϊνές βαλίτσες αν είχαν κουμπώσει καλά! Απίστευτοι! Παιδιά σας ευχαριστώ και από εδώ και σας περιμένω.
* Περνώντας από άθλιες πόλεις, την μια μετά την άλλη, από Αθήνα μέχρι Βουκουρέστι, για άλλη μια φορά διαπιστώνω και εκτιμώ αφάνταστα το υπέροχο μέρος που ζω (από άποψη περιβάλλοντος και συνθηκών μόνο γιατί κατά τα άλλα και αυτό στην διαλυμένη Ελλάδα είναι).
Ειλικρινά, πώς ζείτε σε τέτοιες συνθήκες? Πώς το κάνετε αυτό στον εαυτό σας, στα παιδιά σας? Έλεος!
Ζήτω η ταπεινή πλην ανθρώπινη (ακόμη) επαρχία!
