Hellas Transalp Forum
Για τον οδηγό => Ταξίδια - Συναντήσεις => Τα ταξιδιωτικά σας (αφήγηση, φωτογραφίες, πληροφορίες) => Topic started by: teslafun on Κυριακή 18 Σεπτέμβριος 2011, 20:03:19 μμ
-
Tour 2011 (Balkans - Europe)
Συμμετέχοντες: KTM 950sm & Honda Transalp 700
Συνοδοιπόροι: Βαγγέλης, Μαρία, Τάσος(αφήγηση), Τόλης
Διάρκεια: 10 Ημέρες
Χώρες: Σερβία,Βοσνία,Κροατία,Σλοβενία,Αυστρία,Γερμανία και Ιταλία
Συνολικά χλμ: Σχεδόν 4.000
Έναρξη: 12/08/2011 - 21/08/2011
Το πρωί της 12ης Αυγούστου βρέθηκα στο μπουγατσατζίδικο του συνοδοιπόρου Τόλη κι αφού πήραμε τις κατάλληλες βιταμίνες περάσαμε από το σπίτι του όπου φορτώσαμε και τις δικές του αποσκευές.
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/310298_10150268127742730_543512729_7615921_3096815_n.jpg)
Ξεκινήσαμε λοιπόν από τη Θεσσαλονίκη με προορισμό την τοποθεσία Ovcar Banja στη Σερβία, όπου θα συναντούσαμε το Βαγγέλη και τη Μαρία ώστε να ξεκινήσει κι επίσημα αυτό το ταξίδι.
Τα χιλιόμετρα ήταν αρκετά για πρώτη μέρα (περ. 600) κι έτσι βγήκαν με γρήγορους ρυθμούς.
Το βραδάκι κατά τις 20:30 φτάσαμε στο ξενοδοχείο όπου μας υποδέχτηκε ο Βαγγέλης, ο οποίος είχε ήδη φροντίσει το πρόγραμμα εκείνης της βραδιάς. Αφού κάναμε ένα ντουζάκι και ήπιαμε μια μπύρα στο ξενοδοχείο, αναχωρήσαμε με ταξί για το πασίγνωστο Guza Festival.
(http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/305159_10150268127127730_543512729_7615920_146510_n.jpg)
Η Guza είναι ένα σχετικά μεγάλο χωριό το οποίο για μία εβδομάδα μέσα στο καλοκαίρι χορεύει στους ρυθμούς των παραδοσιακών χάλκινων οργάνων.
Όλο το χωριό πλημμυρισμένο με ορχήστρες, κόσμο και πολύ φαγητό. Είναι κάτι που δε μπορεί να σε αφήσει αδιάφορο και να μη σε παρασύρει στους ρυθμούς του.
(http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/318476_10150268126687730_543512729_7615915_5413518_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/299421_10150268125837730_543512729_7615906_4472264_n.jpg)
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/310544_10150268125292730_543512729_7615900_3885050_n.jpg)
Η επόμενη ημέρα, θα μας βρει στο δρόμο για το Σαράγεβο, απόσταση περίπου 250 χιλιομέτρων. Η φύση άρχισε να μας ανταμείβει με χαρακτηριστικότερο σημείο μία λίμνη κάπου στη Βοσνία στις όχθες τις οποίας είναι χτισμένα μερικές δεκάδες σπιτάκια, ενώ πάνω στη λίμνη υπάρχουν 2-3 μαγαζιά όπου μπορείς να απολαύσεις τη μπύρα σου.
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/318523_10150268123212730_543512729_7615877_2247795_n.jpg)
(http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/310394_10150268122637730_543512729_7615873_1764520_n.jpg)
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/299197_10150268121807730_543512729_7615866_5405878_n.jpg)
Μετά την τακτοποίησή μας στο ξενοδοχείο στο Σαράγιεβο, τα ραντάρ και των τεσσάρων αναζητούσαν διακαώς τα περίφημα Cevapcici, κεμπάπ για κάποιους ή σουτζουκάκια για κάποιους άλλους, σερβιρισμένα με κομμένο κρεμμύδι και παχύ καϊμάκι και φυσικά συνοδευόμενα με ένα είδος παχύρευστου γάλακτος (σαν αριάνι) γνωστό στη Βοσνία ως γιαούρτι.
Το Σαράγιεβο είναι μία πόλη που δε μπορεί να σ' αφήσει αδιάφορο. Πρόκειται για μία πόλη στην οποία "συζούν" αρκετές θρησκείες, Μουσουλμάνοι, Ορθόδοξοι, Καθολικοί και Εβραίοι.
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/312579_10150268121477730_543512729_7615863_6315405_n.jpg)
(http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/317034_10150268121052730_543512729_7615861_5093051_n.jpg)
-
Ημέρα Κυριακή και μετά το πρωινό, μαζεύουμε δυνάμεις γιατί στο πρόγραμμα βρίσκονται πολλά χιλιόμετρα και αρκετές στάσεις.
Προορισμός είναι το νησί Pag της Κροατίας το οποίο βρίσκεται βόρεια της πόλης Zadar.
Πρώτη στάση το Mostar στη Βοσνία, γνωστό για τη γέφυρα που ενώνει τα δύο μέρη της πόλης την οποία την έριξε το πυροβολικό των Κροατίας στις αρχές του 1990. Η γέφυρα κατασκευάστηκε πάλι ακριβώς όπως ήταν πριν. Η γέφυρα αυτή αποτελεί πόλο έλξης τουριστών και για το λόγο αυτό υπάρχουν πάρα πολλά μαγαζάκια με τουριστικά είδη.
(http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/305440_10150268119617730_543512729_7615843_6620078_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/321544_10150268119257730_543512729_7615841_983217_n.jpg)
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/317634_10150268118802730_543512729_7615839_1158116_n.jpg)
Στη μία μεριά της γέφυρας στεγάζεται μουσείο, στο οποίο προβάλλεται μάλιστα και η επίθεση στη γέφυρα. Το να βλέπεις με 3-4 βολές να πέφτει ολόκληρη γέφυρα είναι κάτι που σου σφίγγει τη καρδιά, πόσο μάλλον αν προσπαθήσεις να φανταστείς και τον πολυετή πόλεμο που πέρασαν οι Βαλκάνιοι γείτονές μας.
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/299140_10150288955587730_543512729_7765499_47058410_n.jpg)
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/316815_10150268117777730_543512729_7615835_6757462_n.jpg)
Αφού ήπιαμε ένα παραδοσιακό τούρκικο καφεδάκι, συνεχίσαμε το δρόμο μας με στόχο τις Δαλματικές ακτές, μια διαδρομή η οποία προσφέρει πολλές εικόνες.
Επόμενη στάση το Split για φαγητό και σύντομη ξεκούραση. Έχει ήδη αρχίσει να πέφτει ο ήλιος και η κούραση φαίνεται σε όλους μας, για το λόγο αυτό επιλέξαμε να αφήσουμε τον παραλιακό επαρχιακό δρόμο και να ανέβουμε στον διεθνή.
Με γρήγορους ρυθμούς περάσαμε στο νησί Pag μέσω μίας γέφυρας που ενώνει το νησί με την ηπειρωτική Κροατία. Στην κούραση από τα πολλά χιλιόμετρα και από τη κίνηση του δρόμου, προστέθηκε κι ο ήλιος που μας κοιτούσε μέσα στα μάτια ενώ έπεφτε πίσω από τον ορίζοντα. Οι συνθήκες ιδανικές και ένα ατύχημα συνέβη ακριβώς μπροστά μας χωρίς, ευτυχώς, τον παραμικρό τραυματισμό.
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/293175_10150288956132730_543512729_7765508_1531187693_n.jpg)
Ένας Ιταλός χωρίς να ελέγξει βγαίνει για προσπέραση, ενώ ήδη βρισκόταν σχεδόν δίπλα του ένας Κροάτης. Τα οχήματα ήρθαν σε επαφή και ο Κροάτης βρέθηκε να κάνει δύο τετακέ ακριβώς μπροστά μας όπου ευτυχώς το τετακέ τον έφερέ μέσα στο δρόμο και όχι μέσα στη θάλασσα!
Μετά από αυτό το συμβάν, συγκεντρώσαμε τις δυνάμεις μας και φτάσαμε στην πόλη Pag. Το πρόγραμμα προέβλεπε δύο διανυκτερεύσεις έτσι ώστε να ξεκουραστούμε αλλά και να διασκεδάσουμε.
Η επιλογή του νησιού έγινε από τη Μαρία, η οποία πληροφορήθηκε ότι η δεύτερη ονομασία του νησιού είναι η "Ibiza των Βαλκανίων".
Καθίσαμε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου και απολαύσαμε το δείπνο μαζί με κρύα μπύρα. Στη συνέχεια κάναμε μία βόλτα μέσα στα σοκάκια του νησιού και γυρίσαμε την τοπική αγορά.
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/316041_10150268116042730_543512729_7615807_2487329_n.jpg)
Αφού επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο, το ζεύγος Βαγγέλης-Μαρία αποφάσισαν να ξεκουραστούν στο δωμάτιό τους. Το ζεύγος Τάσος-Τόλης, αντιθέτως, είχε την περιέργεια να δει τη νυχτερινή ζωή.
Μετά τις συμβουλές της ρεσεψιονίστ, κατευθυνθήκαμε στο bar που μας πρότεινε. Καθώς φτάναμε στο μαγαζί, μια παρέα 10-15 ατόμων έφευγε. Αυτό μας κίνησε υποψίες, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν...
Το μαγαζί ήταν άδειο! Απογοητευμένοι επιστρέψαμε πίσω, αφού κάναμε μία στάση για ποτό σε ένα άλλο μαγαζί που είχε λίγο κόσμο...
-
Την επομένη το πρωί, αφού καταναλώσαμε τις απαραίτητες θερμίδες, εξοπλιστήκαμε με μαγιώ και πετσέτες. Ήταν εκείνη στιγμή όπου λάβαμε μία μικρή διευκρίνηση η οποία αποτέλεσε και την εξήγηση του χθεσινοβραδινού φιάσκου... Όντως πρόκειται για την Ibiza των Βαλκανίων, αυτή όμως δε βρίσκεται στη Χώρα όπου μείναμε, αλλά σε γειτονικό χωριό του νησιού το οποίο τελικά και επισκεφτήκαμε.
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/298359_10150268115687730_543512729_7615802_6139522_n.jpg)
Βρεθήκαμε λοιπόν σε μία παραλία στην οποία δραστηριοποιούνται αρκετά Bar. Εκεί ο λεπτότερος κόκκος άμμου είχε διάμετρο μερικά εκατοστά... Ευτυχώς υπήρχαν ξαπλώστρες.
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/299264_10150268115227730_543512729_7615795_197577_n.jpg)
(http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/303871_10150288957492730_543512729_7765536_2146760655_n.jpg)
Με το σούρουπο επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο κι ετοιμαστήκαμε για τη βραδινή βόλτα με τελικό προορισμό ένα εστιατόριο. Σύμφωνα με την έρευνα που είχα κάνει, το νησί αυτό φημίζεται για το αρνάκι. Τελικά οι φήμες αποδείχτηκαν 100% αληθινές.
-
Τρίτη 16 Αυγούστου, μια μέρα γεμάτη με πολλά χιλιόμετρα, περίπου 500. Έξοδος από το νησί μέσω ενός φέρι από βόρεια. Η ημέρα αυτή περιείχε διέλευση της Σλοβενίας, μια χώρα πανέμορφη την οποία δυστυχώς δεν είχαμε το χρόνο να γυρίσουμε. Αυτό όμως την κάνει μελλοντικό προορισμό.
Περάσαμε από την Postojna μία περιοχή γνωστή για το σπήλαιό της. Αφού κάναμε μία στάση εκεί περίπου δύο ωρών αναχωρήσαμε για Αυστρία. Μετά το Tolmin και το Bovec περάσαμε τα σύνορα Σλοβενίας-Ιταλίας από το passo Predel. Το passo αυτό ήταν απλώς ο προάγγελος των επόμενων ημερών.
Μια πολύ όμορφη διαδρομή με ωραίες στροφές όπου καταλήγεις σε μία λίμνη. Στη συνέχεια περάσαμε έξω από την πόλη Tarvisio και κατευθυνθήκαμε στα σύνορα της Αυστρίας. Διέλευση από Hermagor και τελικός προορισμός σε ένα Gasthaus έξω από το Lienz.
Μας είχε βρει ήδη η νύχτα όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο και πρέπει να είχε πάει 10-11. Για καλή μας τύχη το εστιατόριο είχε ακόμα κόσμο και η υπεύθυνη απάντησε καταφατικά στην ερώτηση, αν μπορεί να μας ετοιμάσει να φάμε.
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/311783_10150288934717730_543512729_7765249_489002633_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/293993_10150288934452730_543512729_7765246_1751380212_n.jpg)
Αυτό που μας έκρυβε με τόση επιμέλεια το πέπλο της νύχτας, μας το φανέρωσε το φως του ήλιου και δεν ήταν άλλο από τα αλπικά τοπία.
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/304886_10150288934907730_543512729_7765252_275400412_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/304886_10150288934907730_543512729_7765252_275400412_n.jpg)
Ξεκινήσαμε λοιπόν για το Grossglockner, τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή των άλπεων μετά το Mont Blanc. Αφού θαυμάσαμε τους παγετώνες, βρεθήκαμε σε μία άλλη κορυφή, στο Edelweissspitze. Τόπος συνάντησης μοτοσικλετιστών που σε ανταμείβει με ένα πανόραμα αλπικής ομορφιάς.
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/308104_10150268113412730_543512729_7615769_1069050_n.jpg)
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/293610_10150268111347730_543512729_7615755_6107025_n.jpg)
(http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/308456_10150288942032730_543512729_7765331_547953842_n.jpg)
(http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/316278_10150288942442730_543512729_7765334_1668981060_n.jpg)
(http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/296599_10150288942612730_543512729_7765335_711502378_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/308276_10150268111067730_543512729_7615753_7141293_n.jpg)
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/294848_10150268110792730_543512729_7615752_7735926_n.jpg)
Ο δρόμος μας έβγαλε στη λίμνη Zeller See, την οποία γυρίσαμε και καταλήξαμε στο εστιατόριο ενός camping. Εκεί απόλαυσα το καλύτερο σνίτσελ που έχω φάει μέχρι τώρα.
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/297296_10150288937647730_543512729_7765291_1984719046_n.jpg)
Μετά από το γεύμα συνεχίσαμε για το Innsbruck, δεν υπήρχε χιλιόμετρο στην Αυστρία που να μην το απόλαυσα οδηγικά. Επαρχιακοί δρόμοι με ποιοτική άσφαλτο και κλίσεις στις στροφές που θα ζήλευαν και πρωτοκλασάτες πίστες. Σε αυτό απλά προσθέτουμε και μια πινελιά Αλπικών τοπίων και έχουμε ένα αποτέλεσμα ονειρικό!
Διανυκτέρευση λίγο έξω από τo Innsbruck αλλά πριν πάμε για ύπνο, μπυρίτσα στο κέντρο της πόλης. Στα Highlights η 1 λίτρου κανάτα με νερό από βρύση... χρέωση; 6 Ευρώ!
-
Το πρωί βάλαμε πλώρη για Ιταλία και Merano.Πριν όμως από αυτό μπήκαμε στη νότια Γερμανία, περάσαμε από Fussen και βρεθήκαμε σε ένα κάστρο το οποίο με πληροφόρησε ο Βαγγέλης ότι επρόκειτο για το κάστρο της πριγκήπισας Σίσσυ, για να τιμήσουμε λοιπόν αυτό το μεγαλείο αποφασίσαμε να γευτούμε μερικά Bratwurst πριν ξεκινίσουμε για Ιταλία.
(http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/319489_10150268108142730_543512729_7615737_894490_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/295937_10150268108407730_543512729_7615739_4396511_n.jpg)
Το passo Timeljoch (για τους Αυστριακούς) ή passo Rombo (για τους Ιταλούς) ήταν αυτό που μας χώριζε από το Merano... Ήταν ένα πέρασμα πανέμορφο, μεγάλο υψόμετρο και μέτριες στροφές οι οποίες όμως δυσκόλευαν γιατί είχε ήδη βρέξει...
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/307451_10150268107097730_543512729_7615727_6710658_n.jpg)
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/315310_10150268107857730_543512729_7615733_5197890_n.jpg)
(http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/299950_10150268107497730_543512729_7615730_1629640_n.jpg)
(http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/315870_10150288949002730_543512729_7765405_1397707376_n.jpg)
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/318556_10150288949152730_543512729_7765407_164663372_n.jpg)
Η νύχτα είχε ήδη πέσει όταν μπήκαμε στα δωμάτιά μας, μόλις τακτοποιηθήκαμε συνειδητοποιήσαμε ότι βρισκόμαστε πλέον Ιταλία. Αυτό σήμαινε ότι το να βρεις να φαγητό ότι ώρα θέλεις είναι απλώς αδύνατο.
Έτσι βγήκαμε μια βόλτα στο Merano όπου για καλή μας τύχη μια Pizzaria είχε ακόμα μια παρέα. Τελικά δε μείναμε νηστικοί, φάγαμε από μία πίτσα και γυρίσαμε στα δωμάτια.
-
Η επομένη πιστεύω πως βρήκε τον Βαγγέλη στο πόδι μπορεί και από τις 6 το πρωί. Το όνειρό του έβγαινε πραγματικότητα και η χαρά του δε μπορούσε να κρυφτεί από το πρόσωπό του. Ήταν η μέρα που θα διέσχιζε το ξακουστό Passo dello Stelvio. To Stelvio θεωρείται ο κορυφαίος μοτοσικλετιστικός προορισμός, φημισμένο για τον "φιδίσιο" δρόμο που σε ανεβάζει. Ήταν ένα ακόμα κάστρο που θα έπεφτε σε αυτό το ταξίδι...
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/300766_10150288949677730_543512729_7765415_1510820965_n.jpg)
(http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/315976_10150288944372730_543512729_7765350_898135597_n.jpg)
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/292053_10150288929417730_543512729_7765171_1452629870_n.jpg)
(http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/293943_10150268104617730_543512729_7615709_7692790_n.jpg)
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/312598_10150268106202730_543512729_7615720_7342750_n.jpg)
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/292698_10150268106502730_543512729_7615722_452239_n.jpg)
Στην κορυφή του Stelvio κάναμε μία στάση για σουβενίρ. Ο δρόμος βρισκόταν σε υψόμετρο 2758m και για εμάς αυτό δεν ήταν αρκετό, έτσι αποφασίσαμε να ανέβουμε στα τελεφερίκ τα οποία μας πήγανε στα 3200m. Θέα που σου κόβει την ανάσα, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά, μιας και υπήρχε μια μικρή δυσκολία στην αναπνοή...
(http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/296080_10150288949857730_543512729_7765418_2059161123_n.jpg)
(http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/302110_10150288950547730_543512729_7765427_450020853_n.jpg)
(http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/317114_10150288950422730_543512729_7765425_1544253651_n.jpg)
Συνεχίσαμε την επέλαση μας, στόχος αυτή τη φορά η άλωση του passo Gavia. Για ένα μεγάλο κομμάτι, ο δρόμος ήταν τόσο στενός που ίσα ίσα χωρούσε ένα αμάξι, πόσο μάλλον ένα αμάξι κι από την αντίθετη κατεύθυνση μία μηχανή...
(http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/310889_10150288948267730_543512729_7765393_1899178980_n.jpg)
(http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/299759_10150288948117730_543512729_7765391_589331734_n.jpg)
Μετά το τέλος και αυτού του passo, θυμηθήκαμε ότι έπρεπε να φάμε για μεσημεριανό. Για άλλη μια φορά ξεχάσαμε ότι ήμασταν Ιταλία... Αφού βρήκαμε ένα εστιατόριο κάπου μέσα στα βουνά, μας είπανε ότι εκείνη την ώρα δεν σερβίρουν. Μας πήρε λίγο από κάτω, η αλήθεια είναι γιατί πιστέψαμε ότι θα πεθαίναμε από την πείνα...
Ευτυχώς στο δρόμο βρέθηκε ένα άλλο εστιατόριο, το οποίο δέχτηκε να μας κάνει μια μακαρονάδα να φάμε! Αφού τακτοποιήσαμε την πείνα μας, καθίσαμε για ένα καφεδάκι. Ο Βαγγέλης και η Μαρία είχαν άλλες 1-2 μέρες, εμείς όμως έπρεπε να είμαστε πίσω την Κυριακή. Ήταν ήδη Παρασκευή απόγευμα και οι επιλογές ήταν δύο. Οδικώς από Βελιγράδι ή ακτοπλοϊκώς από Ανκόνα.
Τελικά τα χιλιόμετρα ήταν πολλά για δύο διανυκτερεύσεις (γύρω στα 1500) κι έτσι αποφασίσαμε να πάμε με καράβι. Κλείσαμε τα εισιτήρια από Internet με τη βοήθεια του κινητού και πήραμε τον κατήφορο.
Στους πρόποδες του βουνού αποχαιρετιστήκαμε και ο Βαγγέλης με τη Μαρία επέστρεψαν στο Merano, ενώ εμείς πήραμε την Autostrada για Βερόνα.
Φτάσαμε αργά το βραδάκι στη Βερόνα και καθίσαμε να φάμε... τί άλλο; Pizza! Αφού πλέον είχαμε γεμίσει τις κοιλιές μας και μπορούσαμε να λειτουργήσουμε, ριχτήκαμε στη μάχη της αναζήτησης ξενοδοχείου.
-
Παρασκευή πρωί γύρω στις 10:00, ξεκινήσαμε για Ανκόνα. Με τη βοήθεια της autostrada φτάσαμε περίπου στο ύψος της Modena, όπου τα πράγματα έδειχναν να δυσκολεύουν όσον αφορά την κίνηση.
Είχε πάει 12:00 το μεσημέρι και κάναμε μία στάση σε ένα πρατήριο για ανεφοδιασμό, αλλά και για φαγητό, μιας και δεν είχαμε φάει πρωινό.
Τα χιλιόμετρα που μας είχαν απομείνει ήταν γύρω στα 200-250 μέχρι την Ανκόνα. Το καράβι έφευγε στις 16:00. Η λογική έλεγε ότι ο χρόνος ήταν αρκετός και γι' αυτό τρώγαμε με την ησυχία μας. Κάπου εκεί εμφανίστηκε κι ένας πατριώτης με ένα CBR1100XX του οποίου η πρώτη κουβέντα ήταν "καλησπέρα" και η δεύτερη "δεν θα το προλάβουμε το καράβι".
Η ηλεκτρονική ενημέρωση στην autostrada έδινε 3 ώρες μέχρι το Rimini, χωρίς να έχουμε ιδέα τι ακολουθεί από κει και πέρα... Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση, άρχισε να μας εξηγεί ότι θα αφήσει την autostrada και θα ακολουθήσει τον επαρχιακό δρόμο.
Έτσι λοιπόν αποφασίσαμε να τον ακολουθήσουμε. Η κατάσταση στην autostrada ήταν απελπιστική, φτάσαμε στο σημείο 4 λωρίδες δρόμος (μόνο η μία κατεύθυνση) και να έχει μποτιλιάρισμα! Χρειαστήκαμε σχεδόν μισή ώρα, μόνο για να πληρώσουμε στην έξοδο. Μετά από εκεί περάσαμε με γρήγορους ρυθμούς από Imola και περίπου στο ύψος του Ρίμινι, είπαμε να δοκιμάσουμε πάλι την autostrada.
Η κίνηση αρκετή, ευτυχώς όμως όχι τόση ώστε να μας καθυστερήσει. Παραλάβαμε τα εισιτήριά μας στις 15:30! Οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτόν τον συμπατριώτη, Κρητικό στην καταγωγή και γιατρό στο επάγγελμα, ο οποίος βρέθηκε μπροστά μας ως πραγματικά από μηχανής θεός!
Το απόγευμα του Σαββάτου μας βρήκε στο ελληνικών συμφερόντων καράβι, να απολαμβάνουμε νερό και φραπέ!
Κυριακή πρωί πιάσαμε Ηγουμενίτσα και με μία ενδιάμεση στάση για μπουγάτσα στα Ιωάννινα πήραμε τον δύσκολο δρόμο της επιστροφής...
περισσότερες φωτογραφίες (http://www.facebook.com/media/set/?set=a.10150268104527730.333771.543512729&l=7a456f42fb&type=1)
-
μπράβο παιδιά πολύ ωραία μέρη Τάσο πολύ όμορφη αφήγηση, ταξιδέψαμε και πεινάσαμε και μεις μαζί σας :2hysterical: :2hysterical: :2hysterical:
Πάντα τέτοια και ακόμα καλύτερα
-
πολύ όμορφα παιδιά μπράβο έτσι βγάζετε τουρ να βλέπουμε και εμείς που δεν μπορούμε να πάμε
[άλλα που θα πάει θα έρθει ο καιρός]
:eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
-
μπράβο παιδιά! ωραία πράγματα! :eusa_clap: :eusa_clap:
-
Τις είδα όλες τι φώτο τουλάχιστον από δυο φορές!
Πολύ όμορφα ταξίδι! Μπράβο παιδιά να είστε καλά!
-
Μπράβο βρε μάγκες! Μας ταξιδέψατε...
-
Μπραβο ρε παιδια παντα τετοια ταξιδια να εχετε ομορφα !!
μας θυμησατε μερη που περασαμε παλια οπως το grossglogen
το 2006 και το stelvio το 2010 (καλα ο βαγγος εκει πρεπει να
πηδαγε απο τη χαρα του ε? μου τα ειπε οταν ηρθε :2hysterical:)
-
Μπραβο Τασο - Βαγγελη ! Πολυ ωραιο ταξιδι με αψογη περιγραφη! Παντα τετοια παιδες ! :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
-
Μπράβο παιδιά :eusa_clap:
πολύ ωραίο ταξίδι. Να σται γεροι και του χρόνου
-
Τα Βαλκάνια, πέρα από το ότι είναι σχετικά "μονόδρομος" στις μέρες μας για εκδρομές τέτοιου τύπου, έχουν και πολλά περισσότερα να προσφέρουν απ' όσα ξέρει ο πολύς κόσμος.
Μπράβο Τάσο για την καταγραφή του οδοιπορικού σας, να περνάτε πάντα καλά. :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
* εκείνα τα σπιτάκια που αναφέρεις στις φώτο πριν το Σεράγεβο, μοιάζουν με το Μόκρα Γκόρα.
-
μπραβο σας ρε παιδια... παντα τετοια!!!!!!!! :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
-
:eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Τι αλλο απο μπραβο για το ταξιδι που μας κανατε ;D
-
Εύγε Τάσο για την αφήγησή σου και τις φωτό, μας έφτιαξες την Εβδομάδα. Μπράβο στους συνταξιδιώτες σας.
Άντε και του χρόνου να είμαστε όλοι γεροί και να ξαναπάμε μια ευρώπη.
-
Μπράβο ρε παιδιά. Ωραίο το ταξίδι. Να είστε πάντα καλά να κάνετε τέτοιες εξορμήσεις :eusa_clap: :eusa_clap:
Grossglockner πότε ανεβήκατε;
-
Μπράβο ! ωραίο - περιεκτικό tour
-
Μπράβο βρε παιδια ,ωραία μέρη και αφήγηση πάντα τέτοια :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
-
Μπράβο βρε παιδια ,ωραία μέρη και αφήγηση πάντα τέτοια :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Χαιρόμαστε με τη χαρά σας!!!
'Αντε βρε και του χρόνου!!!!
-
καλα ο βαγγος εκει πρεπει να
πηδαγε απο τη χαρα του ε? μου τα ειπε οταν ηρθε
Το προηγούμενο βράδυ εκεί που συζητούσαμε τι ώρα θα ξεκινήσουμε το πρωί, μεταξύ σοβαρού κι αστείου είπε 6-6:30... Εγώ πιστεύω ότι το έλεγε ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ!!!
* εκείνα τα σπιτάκια που αναφέρεις στις φώτο πριν το Σεράγεβο, μοιάζουν με το Μόκρα Γκόρα.
Τα σπιτάκια εκείνα είναι όντως στη Mokra Gora (http://parkprirodemokragora.org/index.php?p=230) και πρόκειται για το χωριουδάκι που έχτισε ο Emir Kusturica
Grossglockner πότε ανεβήκατε;
Στο Grossglockner πρέπει να ανεβήκαμε Τετάρτη 17 Αυγούστου
-
Μπράβο παιδες! Και του χρόνου πιο μακρυά!
-
Χαιρόμαστε με τη χαρά σας!!!
'Αντε βρε και του χρόνου!!!!
Γιατί βρε χαιρόμαστε απο την χαρά τους μόνο, και δεν κάνουμε το ιδιο, μια επικαθήμενη <<ΝΤΑΛΙΚΑ>> που χωραει περιπου 6 αριστερά + 6 δεξια πλευρα (θα το μετρήσω και θα δω ακριβώς πόσες χωράνε ) να κανουμε μια βοτουλα, να κανω και εγω βρε μια ορεινη δικάβαλος (δεν με βλαπτει θα βρώ κρανος καλό, )και ας μείνει η πλατφορμα στον κάμπο να περιμένει την επιστροφή ( ισως μας έρθει φθηνότερη η μετακίνηση) όλο στην απ' έξω θα είμαι εγώ ?? δλδ?? (den exw ditroxo kardia moy prepei na petanw ???) διαθέτω κάτι πάρα πάνω απο 2 άξονες και πολούς τροχούς επί πλέον, και αυτούς δανεικούς, για σκεφτείτε το, πάντως το καθάρισα το θέμα της μετακίνησης και είναι όλα <<ΟΚ>>
ξανα σκεφτήτε το θέμα ξερω είναι δελεαστικό
-
Ωραία πράματα…. :eusa_clap:
Και του χρόνου παιδιά, μπράβο ! :eusa_clap: :eusa_clap:
-
...
Στο Grossglockner πρέπει να ανεβήκαμε Τετάρτη 17 Αυγούστου
...
Θα μπορούσαμε να είχαμε συναντηθεί ;)
-
Μπράβο σας, παίδες και παιδούλα!! :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Και του χρόνου να είστε καλά και να το ξανακάνετε....
Τάσο, πολύ όμορφη η περιγραφή σου!! ;) ;) ;)
-
Πολυ φαγητο ρε παιδια, αλλα δε θα μπορουσε να ειναι αλλιως...
Αχ!!! Σας ζηλευω βρε ξαδελφε!!!!
Κριμα που δε μπορεσα φετος να σας ακολουθησω...
-
Αυτο το δωρο θα ζητησω φετος απο τον Αγιο Βασιλη ... !!!!! Καταπληκτικο ταξιδι !!!!!
Αντε να περνουμε σειρα και εμεις σιγα σιγα !!!!!
Παντε τετοια ...!!!!! :) :) :)
-
Μπραβο παιδια παντα τετοια.Μου βαλατε ομως ιδεα στο κεφαλι τωρα που κοντευω στην συνταξη να παω ξανα με ιχ η την τα εκει που βρεθηκα στα 21 μου σαν ηλ/γος στα καραβια.ΚΙΝΑ -ΟΣΑΚΑ-ΤΟΚΙΟ.θα ανοιξω νεω νημα αυριο για πληροφοριες.